2026

श्री गंगा महिमा स्तोत्र हिंदी पाठ: Shri Ganga Mahimna Stotram in Hindi महिम्नस्तेऽपारं सकलसुखसारं त्रिपथगेप्रतर्त्तुं कूपारं जगति मतिमान् पारयति कः ।तथापि त्वत्पादाम्बुजतरणिरज्ञोऽपि भवितुंसमीहे तद्विप्रुट्क्षपितभवपङ्कः सुरधुनि ॥ १ ॥ समुद्भूता भूम्नश्चरणवनजातान्मधुरिपो-स्ततोधातुः पात्रे गदितगुणगात्रे समुषिता ।पुनः शम्भोश्चूडासितकुसुममालायिततनुःसुरान्त्रीन्सत्कर्त्तुं किल जगति जागर्षि जननि ॥ २ ॥ तवैश्वर्यं स्वर्योषिदमलशिरोगुच्छविगलत्प्रसूनव्यालोलन्मधुकरसमुद्गीतचरिते ।न चेशो भूतेशः पुनरथ न शेषो न च गुरुःपरिज्ञातुं वक्तुं जननि मम धृष्टा मुखरता ॥ ३ ॥ अनङ्गारेरङ्गे कृतरमणरङ्गे शुचितयासमाभग्नासङ्गे विहितभवभङ्गे तु भजताम् ।विनश्यद्व्यासङ्गे प्रणतजनतायाः स्वपयसातरङ्गप्रोत्तुङ्गे ननु जगति गङ्गे विजयसे ॥ ४ ॥ हरन्ती सन्तापं त्रिविधमथ पापं जलजुषांदिशन्ती सन्देशं क्षपितभवलेशं सुकृतिनाम् ।तुदन्ती नैराश्यं कलुषमथ दास्यं प्रददतीविलोलत्कल्लोले विबुधवरवीथिर्विजयसे ॥ ५ ॥ ददाना वात्सल्यं शमितशमशल्यं स्वपयसादधाना तारुण्यं तरुणकरुणापूर्णहृदया ।वसाना कौशेयं शशिनिभममेयं भगवति पुनानात्रैलोक्यं जयसि ननु भागीरथि शुभे ॥ ६ ॥ निराकारं केचित्प्रणिदधत आवर्जितधियोनराकारं चान्ये प्रणतिरतिधन्ये स्वमनसि ।त्रिभिस्तापैस्तप्ताः पुनरथ परं केचन वयंसदा नीराकारं सुरनदि भजामस्तव पदम् ॥ ७ ॥ न जाने वागीशं नहि किल शचीशं न च गुहम्न जाने गौरीशं नहि Ganga Mahimna Stotram किल गणेशं नहि गुरुम् ।न चैवान्यान्देवान् प्रियविविधसेवान् त्रिपथगेसदा रामाभिन्नं ननु जननि जाने तव जलम् ॥ ८ ॥ पचत्कायक्लेशं विविधविधकर्मभ्रममलंहरन्मायालेशं रविसुतनिदेशं विफलयन् ।द्रुतं विघ्नद्विघ्नान् कुटिलकलिनिघ्नान् विकलयन्महामोहं गङ्गे जयति भुवि ते जाह्नवि जलम् ॥ ९ ॥ उदन्वन्नैराश्यं दमयितुमथाविष्कृततनोर्मनोर्वंशं हंसार्पितविमलकीर्तिं प्रथयितुम् ।सुधासारं सारस्वतहतविकारं श्रुतमयं तवापूर्वंपूर्वं प्रणिगदति गङ्गे जलमलम् ॥ १० ॥ किमेतत्सौन्दर्यं धृतवपुरथो बालशशिनःकिमाहो माधुर्यं जनकतनयाप्रेममहितम् ।द्रुतब्रह्मीभूतं परममथ पूतं वसुमतीविराजत्पीयूषं शुचि वहति गाङ्गं जलमहो ॥ ११ ॥ मुनीन्द्रा योगीन्द्रा यमनियमनिष्ठाः श्रुतिपराविरक्ताः संन्यस्ताः सततमनुरक्ता दृढधियः ।वसन्तस्त्वत्तीरे मलयजसमीरे सुमनसोलभन्ते तत्तत्त्वं सुविमलपरब्रह्ममहितम् ॥ १२ ॥ विरक्ता वैराग्यं परममथ भाग्यं सुकृतिनःसुसन्तस्सन्तोषं विमलगुणपोषं मुनिगणा ।नृपा राज्यं प्राज्यं गृहिण इतरे भूरिविभवं लभन्तेवै त्वत्तस्त्वमसि सुरधेनुस्तनुभृताम् ॥ १३ ॥ गतैश्वर्यान् दीनान् कपिलमुनिकोपाग्निशलभान्निमग्नाञ्छोकाब्धौ Ganga Mahimna Stotram सगरनृपतेर्वीक्ष्य तनयान् ।कृपासिन्धुर्भागीरथविनतभावोग्रतपसाद्रुतायाता गङ्गा ननु सकरुणं मातृहृदयम् ॥ १४ ॥ मुरारेः पादाब्जस्स्रुतपरममारन्दममलं द्रुतंव्योम्नो वेगान्मधुमथनपादोदकमिति ।दधौ मूर्ध्ना शर्वो विलुलितजटाजूटचषके ततोलोके ख्यातस्त्रिदशनदि गङ्गाधर इति ॥ १५ ॥ पतन्ती पातित्यं क्षपयितुमहो गाञ्च गगनाद्गता गङ्गेत्येवं जननि भुवने ख्यातिमगमः ।ततः पीत्वोन्मुक्ता परमयमिना जह्नुमुनिना अतस्त्वांवै प्राहुर्विबुधनिकरा जह्नुतनयाम् ॥ १६ ॥ सुधाधारा धाराहतभवविकारा प्रतिपृषद्वहन्ती राजन्ती रजतसुममालेव धरणेः ।सुवत्से श्रीवत्साम्बुजचरणसौन्दर्यसुषमाजयत्येषा गङ्गा तरलिततरङ्गा त्रिपथगा ॥ १७ ॥ क्वचिद्विष्णोः पार्श्वे कृतकमनकन्यावपुरहोक्वचिद्धातुः पात्रे गुणगरिमसर्वस्वममलम् ।क्वचित्कान्ता शान्ता पुरहरजटाजूटलसिताविधत्से सौभाग्यं त्रिषु त्रिविधरूपा त्रिपथगे ॥ १८ ॥ द्रवन्ती त्वं वेगादभिजलनिधिं गोमुखतलात्सहस्रैर्धाराणां निहतशतशैलेन्द्रशिखरा ।समुद्धर्तुं मातर्निरयपतितान् राजतनयान् स्ववत्सान्वात्सल्यात् किल गवसि गौरीसहचरी ॥ १९ ॥ प्रयाता शैलेन्द्राद्विमलितहरिद्वारधरणीप्रयागे सद्रागे समगतमुदा सूर्यसुतया ।ततोऽकार्षीः काशीं सुकृतसुखराशिं स्वपयसामहीयांसं मातस्तव च महिमा कं न कुरुते ॥ २० ॥ महापापास्तापापहतमनसो मन्दमतयःक्षपाटा वाचाटाः पतितपतिता मोहमलिनाः ।त्वयि स्नात्वा शुद्धा विमलवपुषो विष्णुसदनंव्रजन्त्येतेऽगम्योऽमरनदि तव स्नानमहिमा ॥ २१ ॥ रटन्तः साम्रेडं हरहरहरेतिध्वनिमहो कटन्तःकारुण्यं क्षपितनिजभक्ताघनिकराः ।वटन्तो वात्सल्यं तुलितरघुनाथैकयशसो जयन्त्येतेगाङ्गा दिशि दिशि तरङ्गास्तरलिताः ॥ २२ ॥ वसन्गङ्गातीरे कृततृणकुटीरे प्रतिदिनंनिमज्जंस्त्वत्तीरे शिशिरितसमीरेऽमृतजलम् ।मुदाचामन्सीतापतिपदसरोजार्चनपरोयमाद्रामानन्दः कथमुपरि भीतो भुवि भवेत् ॥ २३ ॥ तवाद्भिः स्यां विष्णुर्नहि नहि तदा स्यान्मम पदेअथो शम्भुश्चेन्नो शिवसमतया स्यामहमघी ।अतो याचे भागीरथि पुनरहं देवि भवतीं वसन्त्वत्तीरेषु स्वमनसि भजेयं रघुपतिम् ॥ २४ ॥ कदा गङ्गातीरे मलयजसमीरे किल वसन्स्मरन्सीतारामौ पुलकिततनुः साश्रुनयनः ।अये मातर्गङ्गे रघुपतिपदाम्भोरुहरतिं प्रदेहीत्यायाचेननु निमिषमेष्यामि ससुखम् ॥ २५ ॥ विशेष्यं सोद्देश्यं यदनघमनन्तं चिदचिदोविशिष्टं यत्ताभ्यां श्रुतिगणगिरा गीतचरितम् ।यदद्वैतं ब्रह्म प्रथितमथ यद्व्यापकमिदंसदेतत्तत्तत्त्वं त्वमसि किल गङ्गे भगवति ॥ २६ ॥ त्वमग्निस्त्वं वायुस्त्वमसि रविचन्द्रौ त्वमसिभू-स्त्वमापस्त्वं व्योम त्वमसि शुचिबुद्धिस्त्वमु मनः ।त्वमात्मा त्वं चित्तं त्वमसि मम गौस्त्वं किलपर-स्त्वमेतत्सर्वं मे भगवति सतत्त्वं जगदहो ॥ २७ ॥ विलोलत्कल्लोलां हृतकुमतिदोलां शुचिपयःपवित्रत्पातालां क्षपितजनकालां कलजलाम् ।द्रवब्रह्मीभूतां सगरसुतसंसारतरणीं नमामित्वां गङ्गां तरलिततरङ्गां स्वजननीम् ॥ २८ ॥ नमो धर्मिष्ठायै निरुपममहिम्नेऽस्तु च नमोनमो नर्मिष्ठायै नरपतिनरिम्णेऽस्तु च नमः ।नमो नेदिष्ठायै लघुमतिलघिम्नेऽस्तु चनमो नमस्ते गङ्गायै गिरिगतिगरिम्णेऽस्तु च नमः ॥ २९ ॥ विबुधसरिते नित्यख्यात्यै नमोऽस्तु नमोऽस्तुते विमलरजसे वेदस्तुत्यै नमोऽस्तु नमोऽस्तु ते ।धवलमहसे विद्याभूत्यै नमोऽस्तु नमोऽस्तुते अमृतपयसे गङ्गादेव्यै नमोऽस्तु नमोऽस्तु ते ॥ ३० ॥ क्व च कलिमललीना पापपीना मतिर्मेक्व च परमपवित्रं जाह्नवीसच्चरित्रम् ।त्वदनु चरितभक्तिः प्रैरयन्मां हि रातुंजननि तव पदाब्जे पद्यपुष्पोपहारम् ॥ ३१ ॥ हरिचरणसरोजस्यन्दभूताञ्च भूयःश्रितविधिजलपात्रां चन्द्रचूडार्यमौलिम् ।नृपरतिरथ भूमौ दर्शमायास गङ्गामनुयुगमिह यत्नो भाति भागीरथोऽयम् ॥ ३२ ॥ वन्दे भगीरथं भूपं भग्नसंसारकूपकम् ।यश्चानिनाय गङ्गाख्यं वसुधायां सुधारसम् ॥ ३३ ॥ गङ्गास्नानात्परं स्नानं नास्ति नास्तीह भूतले ।नास्ति कापि स्तुतिर्गङ्गामहिम्नस्तोत्रतः परा ॥ ३४ ॥ यः पठेच्छृणुयाद्वापि गङ्गाग्रे श्रद्धयान्वितः ।सर्वपापैर्विनिर्मुक्तो व्रजेद्विष्णोः परं पदम् ॥ ३५ ॥ षडर्णान्न परो मन्त्रो महिम्नो न परा स्तुतिः ।श्रीरामान्न परो देवो गङ्गाया न परा नदी ॥ ३६ ॥ श्रीरामचन्द्रगुणगायकरामभद्राचार्येण देवगिरि गीतमनुस्मरेद्यः ।स्तोत्रं सुभक्तिकलितस्तनुतां प्रसन्नागङ्गामहिम्नमिति तस्य सुखानि गङ्गा ॥ ३७ ॥ ॥ इति श्री गंगा महिमा स्तोत्र सम्पूर्णम् ॥