Krishnamangalam

Krishna Giti or Krishna NatakaM of Manaveda Raja: कृष्णगीति अथवा कृष्णनाटकम

Krishna Giti or Krishna NatakaM of Manaveda Raja: कृष्णगीति अथवा कृष्णनाटकम् जगति सुकृतिलोकैर्नन्दितानन्दिताशा कळविरणितवंशीभासमानासमाना ।पशुपयुवतिभोग्या देवतादेवता सा सजलजलदपाळीमेचका मे चकास्तु ॥ १॥प्रेम्णालं लाळ्यमानः सदयमिह सदा नन्दसंज्ञेन पित्रा रामेण ज्यायसा वा विवशमतियशोदाख्यया वा जनन्या ।आदीव्यन् दिव्यगव्या विबुधपारे(परि)वृढो रिष्टदाताघमोक्षं पुष्णन् कृष्णो गुरुर्मे परमपदसमुद्भासको बोभवीतु ॥ २॥सौवर्णाद्भुतभूषणोज्ज्वलवपुः संवीतपीताम्बरो नीलाम्भोदनिभो भुजैधृ(र्धृ)तगदाशङ्खारिपङ्केरुहैः ।भ्राजिष्णुर्गुरुवायुमन्दिरविरोचिष्णुः स विष्णुः स्वयं धृष्णुर्विश्वजनोपतापहरणे काव्यं मम ख्यापयेत् ॥ ३॥((१)वंशी-वेणुः । देवतानामपि देवता । (२)अत्र प्रस्तुतश्लेषेण भगवान् श्रीकृष्णस्तन्नामकः स्वगुरुरपि विवक्षितः ॥ (३)अरि चक्रम् ।)विक्रान्त्याक्रान्तविश्वद्विषत इहगुरोविङ्क्र(र्विक्र)माख्यस्य राज्ञः स्वस्त्री(स्री)यो मानवेदो मुरमथनकथावर्णनालोभनुन्नः ।विष्णोर्वृष्णीश्वरस्य प्रथयति पदरूपेण किञ्चित् कथां तां कान्तां विश्वव्यथान्तामिह विबुधजनाः सन्तु सन्तोषवन्तः ॥ ४॥लक्ष्मीनाथ पुरा सुरासुरमृधे ये कालनेम्यादय- स्त्वत्पिष्टा अपि शिष्टकर्मबलतो दैत्या न मुक्तिं गताः ।तेषां भूरिभरेण भूतलजुषां सा भूतधात्री व्यथा- पात्री वेधसमेत्य वेगत इति प्रोवाच देवावृतम् ॥ ५॥पाटिरागेण गीयते । एकताळेन वाद्यते ।त्रपयालपितुमनीशामपि मांव्वसनभरो हि कथापयतीमांवनितानामिह वचनं परुषंविषहेथा मम रुगाधिकपरुषम् ।(४)नुन्नृः = प्रेरितः । पदरूपेण = गानरूपेण । विश्वव्यथान्तां = सकलदुःखसंहर्त्रीं (५)मृधं = युद्धम् ।पल्लवम् ।नाथ कृपालय परिपालय मांपापनृपालकरचिताधिमिमां (नाथ)निगदितमिदमयि निशमय च विधेशुचमिह मम शमय च शमजलधेवनितावच इति न वचो हेयंमम, किमु गव्यं शकृदिति हेयं (नाथ)स्वशिरो न तु शक्नोति स विनतंपन्नगपतिरुन्नेतुं नियतंकमठाधिपमपि महितं भुवनेन कुशलमयि मन्ये मम वहने (नाथ)कुलशिखरिकुलं खलु बत पतितंसपदि भवेदधिजलनिधि नियतंगतिरसि मम तु चकोरी शरणंकमयति जगति विना हिमकिरणं (नाथ)व्यसनमनोपममुदितमनूनंमम तु मनोगतमधुना नूनंपरममतो नतजगदवनरतेप्रभुरिह तु भवान्ननु भुवनपते (नाथ)(अधिजलधि = समुद्रे । कमयति = कं गच्छति? ।अयेतः – परस्मैपद कविप्रयोगात् । अनोपमं असदृशम् । साधुत्वं चिन्त्यम् ॥)उर्वीं गुर्वीं वहन्तीं विपदमिति वदन्तीं पतन्तीं पदान्ते पश्यन् बाष्पं वमन्तीं त्वयि स कृतमना व्याजहाराधिहारः ।वत्से सर्वंसहे त्वं क्षणसमयमये साध्वि सर्वं सहेथा लक्ष्मीनाथः स साक्षाज्जगदवनकलादीक्षितो रक्षिता नः ॥ ६॥एवं व्याहृत्य शर्वादिकविबुधजनैः साकमुर्व्या च तीरंक्षीराम्भोधेस्तवोरस्थलघृततुळसीसौरभीलोभनीयम् ।गत्वा नत्वा च स त्वामजित पुरुषसूक्तेन भक्त्योपतस्थेयावत्तावत्समाधौ दिवि तव गिरमाकर्ण्य मोदादगादीत् ॥ ७॥हे देवा देवदेवेरितमतिरिदमावेदये दानवारे- र्लीलासाहाय्यहेतोर्जगति यदुकुलं तन्वतो धन्यधन्यम् ।साकं नाकाङ्गनौघैरवतरत जवादेवमादिश्य गोभि- र्गामाश्वास्याप्तगेहो भवदवतरणात्युत्सुकोऽयं न्यवात्सीत् ॥ ८॥त्वत्सान्निध्येन धन्ये पुर इह मधुरानामके देवकीं तांपाणौकृत्याथ शौरिर्व्यचलदतिनृशंसेन कंसेन साकम् ॥आदायाकाशवाण्या क्रुधमपि च कृपाणीं कृपां स्वां त्रपां वाहित्वेमां हन्तुकामं यदुपतिमयमालोक्य वाक्यं बभाषे ॥ ९॥((६)आधिहारः = तापहर्ता ॥ (८)गोभिः = वाग्भिः ॥ (९)पाणौकृत्य = परिणीय ॥)सामन्तमलहरिरागेण गीयते । चम्पताळेन वाद्यते ।अनृशंस ननु कंस वसुधाभृदवतंसकथमिति व्यवसितं बत कृपाकुलमतेत्वयि विदितवेद्ये किमुपदेश्यमन्येनतदपि मे मुखरतां प्रणयिता वितनुते ।पल्लवम् ।वरमते साहसान्ननु विरम नरपतेपरमतेजोनिधे सपदि बत यदुपते (वर)वपुषैव सह मृत्युरिह जायतेऽचिरादतिचिरादपि च वा मृतिरियं सुनियताकिमनित्यतासदननिजतनोरपि च कृतेविदधते परहतिं निजहिते नृप रताः (वर)स्वसृहतेरपि तेन जीवितेन किमु तेनिजनाशनतो यशो वरमिह तु भूतलेउद्य(दय)ति सदा जगन्मदयाते(यति)यशोमय-शशाङ्के कळङ्कोऽय(द्य)नोदयेतामले (वर)(वपुषैव सहेत्यादि “मृत्युर्जन्मवतां वीर देहेन सह जायते ।अद्य वा(?)ब्दशतान्ते वा मृत्यु(त्युर्वै)प्राणिनां ध्रुवः” इति भागवताशयविवरणम् ॥)वनितावधो निखिलकुशलानि नाशये-दिति नीतिमयि फलय न तु विबुधविरचितांबहुमतो बहुशोऽपि विबुधविजयेन तेधर्मपालो ननु परामृशन्न वनितां (वर)दयनयि(नीय)तरजने भवदीयमतिरन्य-रूपैव ननु मनो विमलय विमर्शनान्विपदां हि विवरमविचार इति बुधवचोविस्मृतं किमु विभो विदितमपि दर्शनात् (वर)त्वदधीनमतिदीनमपराधलवहीन(-)ममिताधिभरलीनमतिभीतिभाजनंनिजशिशुजनं विवशमपकरुणमुपयमंनय न(नयनं)पुनरुपयमे बत जातवेपनं (वर)हितमिदं निगदितं शङ्कां न हरति चेत्परमपि मतं परमकरुण श‍ृणु पुनरिदंननु सुतान् दातास्मि यत एव तव भयंनृप रुषं त्यज परुषमयि कुरु हृदुरुमुदं (वर)शौरेस्त्वदाहितमतेः किमु वाक्यभङ्ग्या किं देवकीसुकृतपुञ्जविजृम्भितेन ।कंस्त(कंसस्त)थेति तरसैव तदीयवाच- मूरीचकार च चकार च हन्त चिन्ताम् ॥ १०॥सत्या किमेषा वसुदेववाणी तथ्या किमेषा गगनोत्थवाणी ।कालेन चैतन्निखिलं यथावत् ज्ञायेत तत्सम्प्रति सम्प्रतीक्षे ॥ ११॥एवं विचिन्तयन्नेव विविधं विवशाशयः ।विवेश स पुरं विष्णो विदूषितमनास्त्वया ॥ १२॥भोजाधिपात्स हरिणीं हरिणारिवर्य- पाणिद्वयी महितपञ्जरतो यथा ताम् ।धीमान्विमोच्य तरुणीं कृपणां कृपाण- पाणेर्भवत्प्रहितधीर्गृहमाप शौरिः ॥ १३॥कंसो यथोदितमथो तव तातनीतं तं सोऽवधीन्न कृपया निजभागिनेयम् ।आदाय नन्दनमुदारमना निकेत- मागम्य शौरिरखिलं निजगाद जायाम् ॥ १४॥((१३)हरिणारिः = सिंहः । शौरिर्वसुदेवः ॥)धन्येयं नारीदं वाक्यं श्रुत्वा स्मृत्वा चैतद्वृत्तम् ।विद्युन्मालाभिख्यं पुत्रं दृष्ट्वा चासीत्तुष्टा विष्णो ॥ १५॥तावश्च नारदमुनिर्मधुरापुरी(रीं)ता- मागच्छदाशयमयं भवतो विदित्वा ।कंसं शशंस च नृशंसमलं प्रशंसन् तं सन्निविष्टमतिहृष्टमतिं सभायाम् ॥ १६॥दैतेया यूयमेते यदव इह सुरास्त्वद्वधायैव विष्णुः प्रादुःष्यादेवमुक्तो विदुतयदुकुलः पञ्चतां षट् तनूजान् ।प्राणैषीदेष शौरेर्निभृतमहिपतावाहिते माययाथो रोहिण्यां देवकीं तां त्वमपि समविशो देव हे देवहेतोः ॥ १७॥भैरविरागेण गीयते । एकताळेन वाद्यते ।परिपाण्डुपयोधरभरभासाशरदिव शुशुभे तदनु शुभा सा((१५)अत्र मुद्रालंङ्काररीत्या “धन्येयं नारी”त्यस्य ज्योतिषिक “वाक्या”(?)न्तःपातिता वृत्तस्य विद्युन्मालाभिधेयता च द्योत्यते ॥(१७)प्रादुःष्यात् प्रादुर्भवेत् । विदुतयदुकुलः सन्तापितयादवगणः । अहिपतौ शेषांशभूते बलभद्रे ॥)पल्लवम् ।मञ्जुळदौहृदमन्दिरभूताकथमिव कथनीया तव माता (मञ्जु)कृशतरमुदरं गरिमपरीतंविबुधव्यसनमतो विपरीतं (मञ्जु)स कुचो मलिनमुखोऽतिकठोरोयदुपवदजनि विमुक्ताहारो (मञ्जु)विजहौ सा भरभयतो भूषा-मथ केवलतैवाजनि भूषा (मञ्जु)अदसीयमहो निभृतं हसितंमृदुळं च गतं भृशनिश्वसितं (मञ्जु)अवलोकितुमिव तव लळितमुखंकुचयुगळमभूदथ विनतमुखं (मञ्जु)आशां पाकरिपोः प्रसाधिततमामापादयन्नादरा- दालम्बो विबुधावलेस्त्रिजगतामेकावतंसो हरे ।मन्दम्मन्दमहो वहन् निजतनोरापूर्णतामन्वहं सोऽयं दौहृदपार्वणेन्दुरिह नो कं सप्रमोदं व्यधात् ॥ १८॥(यदुपवत् = कंस इव ॥(१८)कंसस्य प्रमोद न व्यधादेवेति च श्लेषभङ्ग्या प्रतिपाद्यते ॥)भवदेकावलम्बा सा वसुदेवकुडुम्बिनी ।आललम्बे परां शोभां जितदेवनितम्बिनी ॥ १९॥कंसस्त्वापन्नसत्त्वामिह निजसहजां शोकदामेकदा तां त्वत्सान्निध्योत्थतेजःप्रसरभृशपरिध्वस्तनेत्रप्रचाराम् ।निध्यायैवं स दध्यौ किमु कुसृतियुतः कोऽप्यसौ कृष्णसर्पोमत्प्राणैः पारणाय स्वसुरुदरगुहामध्यमद्याध्यवात्सीत् ॥ २०॥मन्नाथायां हतायां स्वसरि च युवतौ धर्मपत्न्यां च शौरे- रन्तर्वत्न्यामकीर्तिर्मम तु सहचरी नूनमाजीवनान्तम् ।हा हन्ताहिंसितायां पुनरिह सहसैवार्भकः कोऽप्यमुष्याः प्रादुर्भूतः करिष्यत्यसुरवरचमूघस्मरो भस्मसान्माम् ॥ २१॥एवं दोळायितात्मा नरपतिरजिघांसाजिघांसाभिभूतः पुत्रं तस्याः प्रसूतं प्रसभमिह निहन्तास्मि हन्तास्मि नूनम् ।इत्थं निश्चित्य दुःस्थाशय इह शयने भोजने सोऽथ याने स्नाने वा संस्मरंस्त्वां प्रतिपुरमवसत्तत्प्रसूतिप्रतीक्षः ॥ २२॥((२०)कृष्णसर्पः = कृष्ण एव सर्पः । तज्जातीयः पन्नगश्च । पारणाय = पारणां कर्तुम् ।प्राणैः पारणायेति प्रयोगश्चिन्त्यः ।(२२)द्वितीयं अस्मीत्यहमर्थेऽव्ययम् ॥)चतुर्मुखमुखा बहिर्मुखाः फुल(ल्ल)मुखाम्बुजाः ।तुष्टुवुस्त्वां तदा तुष्टा निविष्टमुद्रे(दरे)हरे ॥ २३॥मेच्चिद्भोळिरागेण गीयते । एकताळेन वाद्यते ।बोधमयाव्यय लोकहिताय हिभजसे रूपमनन्तंयत्स्मरणादपि भवसागरमिहसपदि तरन्ति दुरन्तंपल्लवम् ।याम इमे शरणं त्वां यदुवरयाम इमे शरणं त्वांत्वयि विमुखानां पतनं सुनियत-मपि सुमहितपदभाजांक्वापि कुतोऽपि न हानिरिहाजिततव सुलळितपदभाजां (याम)त्रिभुवनसाक्षी भजतेऽजित तनु-गुणकृतिमरणभवान्नो((२३)बर्हिर्मुखाः देवाः ॥)तदपि च तान्त्रि(न्नि)जभजनाय भजतिभजतामरण भवान्नो (याम)स्मरणस्मारणनिकथननिशमन-मयि खलु तव तनुनाम्नांजगति वितन्वञ्जनिमृतिमेता-मेति न सुमहितधाम्नां (याम)भवहर तनुते भवपाथोधिंभरिताधिकमहिताधिंगोवत्सपदं त्वयि तु समाधिंविदधद्विहतसमाधिं (याम)मुरहर खलनृपकृतभूभारंव्यवहर सहसोदारंमाधव मान्द्यं ननु तनु(मान्यान्ननु)तनु(न)या नोपरिपालय तरसा नो (याम)नुत्वा नत्वा गते त्वामिति विबुधगणे प्रावृताशा पयोदैः प्रावृट् प्रादुर्बभूव प्रकटरसमुपानीततत्तत्पदार्था ।अत्यासन्नप्रसूतिं सपदि परिचरन्तीव हन्तासहाया- मेनामत्यन्तदीनामिह पुनरनुकूले विधौ को न बन्धुः ॥ २४॥(विह्तसमाधिं = निरस्तसमस्तसन्तापम् ॥)कृष्णाभिख्यं जगत्यां प्रचुरतरतमोवर्धने बद्धदक्षिं(दीक्षं) व्यादीव्यत्पुष्करास्यं भुवनमहितमारात्कृतार्कप्रकाशम् ।जाया शौरेरुदीते शिशिररुचि निशीथे जयन्त्यां भवन्तं प्रादुश्चक्रेऽथ चक्रायुध वियति यथा प्रावृडेषा पयोदम् ॥ २५॥अक्षीणाभं दयार्द्रैर्मृदुहति(सि)तसखैर्वीक्षणैरीक्षमाणं लक्ष्मीनाथं स साक्षात् परमिह पुरुषं लक्ष्यमक्षामपुण्यैः ।त्रैलोक्याधीशमालोक्य च निजतनयं विस्मयस्नेहमोदै- राविष्टात्माथ शौरिः सदयित इति तुष्टाव पुष्टादरं त्वाम् ॥ २६॥कानक्कुर्ञिरागेण गीयते । एकताळेन वाद्यते ।महितशिरोधृतमणिमकुटं वर-तिलकविभासितफालंनतचिल्लीजितवल्लीतति पृथु -नयनजिताम्बुजजालं((२५)कृष्णाभित्र्यं = कृष्णनामधेयं, नीलकान्तिमिति च । तमोवर्धने = तमोगुणनाशने, अन्धकाराधिक्यकरणे च ।पुष्करास्यं पद्ममुखं, जलमुखं च । आरात्, समीपे दूरे च ॥)पल्लवम् ।कथये माधव कथमिव रूपंतव नितरामनुरूपं (कथ)त्रिभुवनबन्धुरगन्धवहं मणि।कुण्डलमण्डितगण्डंअधररुगञ्चितदन्तगणं मुख-निन्दितपङ्कजषण्डं (कथ)निर्मलकौस्तुभकम्रगळं लस-दंसगळितवनमालंवत्सविराजितवत्सतलं वर-हारोदितरुचिजालं (कथ)करधृतदरकमलारिगदं जठ-रोषितभुवनकदम्बंकेसरभासुरनाभितलं कपि-शाम्बरकम्रनितम्बं (कथ)करिवरकरकमनोरुयुगं मृदु-जानुकृताखिललोभं(वत्सतलं = उरस्थलम् । दरः = शङ्खः ।)प्रसृतायुगजितकेकिगळं प्रप-दाघृतकमठविशोभं (कथ)वल्गुरुगाततगुल्फयुगं वर-नूपुरभासुरपादंभङ्गिपदाङ्गुलिपङ्क्तिधरं नख-मणिधृ(घृ)णिधु(धृ)तविधुपादं (कथ)मृदुरेखासखपादतलं पद्-नतमतिशोधिपरागंअमलतमाभतमालनिभं जग-दानन्दननिखिलाङ्गं (कथ)दिव्यमिदं खलु तव रूपं लघुसंहर जगदभिरूपंअयि मामचिरादव कंसादल-मवमादसवतंसात् (कथ)देवकीवसुदेवाभ्यां देव कीर्तिपयोनिधे ।एवमीडित एतौ गामेवमीरितवान् भवान् ॥ २७॥(अवमात् = अधमात् ॥)मातस्तात तपस्यया हि युवयोर्मोमुद्यमानात्मना प्राग्जन्मस्मरणाय मे वपुरिदं दिव्यं मया दर्शितम् ।शश्वद् ब्रह्मधियाथवा सुतधिया मां संस्मरन्तौ युवां क्षिप्रं मत्पदमाप्नुयातममितैः प्राप्यं हि पुण्योत्करैः ॥ २८॥नन्दालये नन्दसुतां प्रसूतांयशोदयादाय यशोदयाब्धे ।निधाय मां तत्र निधे गुणानांनिषीद चात्रार्य विषीद मा त्वम् ॥ २९॥ (वर् मात्रार्य)शिशुतामितवानभिधाय भवा- न्विशदामिति गां पशुपालमणे ।प्रणयादधिकं विधुरौ पितरौ जनितावपि तौ जगती महितौ (जगतीमहितौ)॥ ३०॥विज्ञाय त्वन्मतं त्वां दधदथ गतवान् गोकुलं सूतितल्पे गृढं विन्यस्य चित्तं त्वयि च स तु यशोदाप्रसूतां सुतां ताम् ।धृत्वा विश्लेषपीडामपि सदनमुपेत्यास्त शौरिः पुरेव

Krishna Giti or Krishna NatakaM of Manaveda Raja: कृष्णगीति अथवा कृष्णनाटकम Read More »

Krishnamangalam

Krishnakriya ShaTka Gitam: कृष्णक्रियाषट्कगीतम्

Krishnakriya ShaTka Gitam: कृष्णक्रियाषट्कगीतम् विनिद्र जिवोऽहं गहन त्रासंसंसार अनले विधुर वासंअनन्तपुरष जगन्निवासअत्रागच्छ स्वामी अत्रागच्छ ॥ १॥ एकाकी विहारं च सर्व क्रियाएकाकी कर्मो धर्मश्च सकलंअनन्तपुरष जगन्निवासअत्रागच्छ स्वामी अत्रागच्छ ॥ २॥ पचामी पाकोहं यथा सामर्ध्यंफल जलेन सह वृन्दा नाथअनन्तपुरुष जगन्निवासअत्रागच्छ स्वामी अत्रागच्छ ॥ ३॥ Shrikrishna Karpura Stotram: श्रीकृष्णकर्पूरस्तोत्रम् करोमि देव ते शय्यारचितंआनन्ददायनी प्रियासहितंअनन्तपुरुष जगन्निवासअत्रागच्छ स्वामी अत्रागच्छ ॥ ४॥ नन्दनन्दनस्त्वं गोपिकाकान्तभक्तानां प्राणस्त्वं च जगन्नाथअनन्तपुरुष Krishnakriya जगन्निवासअत्रागच्छ स्वामी अत्रागच्छ ॥ ५॥ त्वया विना नाथ स्थले मत्स्याहंयथा प्राणहीना निर्देहि देहंआवाह्वती त्वं नित्य कृष्णदासःअत्रागच्छ स्वामी अत्रागच्छ ॥ ६॥ रचयिता — श्रीकृष्णदासः

Krishnakriya ShaTka Gitam: कृष्णक्रियाषट्कगीतम् Read More »

Krishnamangalam

Shri Krishnakundashtakam: श्रीकृष्णकुण्डाष्टकम्

Shri Krishnakundashtakam: श्रीकृष्णकुण्डाष्टकम् किं तपश्चचार तीर्थलक्षमक्षयं पुरा सुप्रसीदति स्म कृष्ण एव सदरं यतः ।यत्र वासमाप साधु तत्समस्तदुर्लभे तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ १॥ यद्यरिष्टदानवोऽपि दानदो महानिधे- रस्मदादिदुर्मतिभ्य इत्यहोवसीयते ।यो मृतिच्छलेन यत्र मुक्तिमद्भुतां व्यधात् तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ २॥ Shrikrishna Karpura Stotram: श्रीकृष्णकर्पूरस्तोत्रम् गोवधस्य निष्कृतिस्त्रिलोकतीर्थकोटिभी राधयेत्यवादि तेन ता हरिः समाह्वयन् ।यत्र पार्ष्णिघाटजे ममज्ज च स्वयं मुदा तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ ३॥ क्वापि पापनाश एव कर्मबन्धबन्धना- द्ब्रह्मसौख्यमेव विष्णुलोकवासिता क्वचित् ।प्रेमरत्नमत्ययत्नमेव यत्र लभ्यते तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ ४॥ फुल्लमाधवीरसालनीपकुञ्जमण्डले भृङ्गकोककोकिलादिकाकली यदञ्चति ।आष्टयामिकावितर्ककोटिभेदसौरभं तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ ५॥ Krishnakundashtakam दोलकेलिचित्ररासनृत्यगीतवादनै- र्निह्नवप्रसूनयुद्धसीधुपानकौतुकैः ।यत्र खेलतः कोशोरशेखरौ सहालिभि- स्तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ ६॥ दिव्यरत्ननिर्मितावतारसारसौष्टवै- श्छत्रिका विराजि चारु कुट्टिमप्रभाभरैः ।सर्वलोकलोचनातिधन्यता यतो भवेत् तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ ७॥ माथुरं विकुण्ठतोऽपि जन्मधामदुर्लभं वास्काननन्ततोऽपि पाणिना धृतो गिरिः ।श्रीहरेस्ततोऽपि यत्परं सरोऽतिपावनं तत्र कृष्णकुण्ड एव संस्थितिः स्तुतास्तु नः ॥ ८॥ कृष्णकुण्डतीरवाससाधकं पठेदिदं योऽष्टकं धियं निमज्य केलकुञ्जराजितोः ।राधिकागिरीन्द्रधारिणोः पदाम्बुजेषु स प्रेमदास्यमेव शीघ्रमाप्नुयादनामयम् ॥ ९॥ इति महामहोपाध्यायश्रीविश्वनाथचक्रवर्तिविरचितं श्रीकृष्णकुण्डाष्टकं समाप्तम् ।

Shri Krishnakundashtakam: श्रीकृष्णकुण्डाष्टकम् Read More »

फोन

Sapne Mein Mobile Tutna: सपने में अपने फोन के टूटने का सपना देखते हैं तो इसका क्या मतलब होता है ?

फोन के टूटने का सपना देखते हैं क्या आपने कभी सोचा है कि आपका अवचेतन मन आपके फ़ोन के टूटने की तस्वीरें क्यों बनाता है? सपनों के अपने छिपे हुए अर्थ होते हैं, और वे अक्सर हमारे गहरे विचारों, आशंकाओं और इच्छाओं को दर्शाते हैं। अगर आप अपने फ़ोन के टूटने का सपना देख रहे हैं, तो यह सिर्फ़ उस डिवाइस के बारे में नहीं है। यह एक प्रतीक है, एक रूपक है जो आपके निजी या पेशेवर जीवन में किसी गहरी बात का प्रतिनिधित्व करता है। Sapne Mein Mobile Tutna: क्या यह संपर्क टूटने का डर हो सकता है, गलत संचार की चिंता हो सकती है, या शायद तकनीक पर आपकी निर्भरता का प्रतिबिंब हो सकता है? जैसे-जैसे हम स्वप्न व्याख्या की जटिल भूलभुलैया में आगे बढ़ेंगे, आप इस अनोखे सपने के पीछे छिपे प्रतीकों की परतों को उजागर करेंगे, और समझेंगे कि आपका अवचेतन मन क्या संप्रेषित करने की कोशिश कर रहा है। Sapne Mein Mobile Tutna: सपने में अपने फोन के टूटने का सपना देखते हैं सपने में मोबाइल का टूटना ‌‌‌यदि आप सपने के अंदर एक टूटे हुए स्मार्ट फोन को देखते हैं तो इसका अर्थ यह है कि आपका भटकाव हो सकता है। या आपके प्रिय की छवी को नुकसान होगा । क्योंकि फोन आजकल सबसे प्रिय चीजों मे से एक हो गया है। प्रतिकात्मक रूप से यह सपना यही संदेश देता है। ‌‌‌सपने के अंदर एक पुराने फोन को तोड़ना यदि आप जानबूझ कर एक पुराने फोन को तोड़ रहे हैं तो इसका मतलब यह है कि आपके जीवन के अंदर कुछ बदलने वाला है। आप अपने  जीवन से पुरानी चीजों को हटाने वाले हैं। यह सपना आपके लिए अच्छा है। आपके जीवन मे कुछ नया घटित होगा । ‌‌‌सपने मे फोन का फटा हुआ स्क्रीन देखना यदि आप सपने के अंदर अपने या किसी भी फोन का फटा हुआ स्क्रीन देखते हैं तो आपको सावधान हो जाने की आवश्यकता है क्योंकि यह आपको बताता है कि आपके साथ किसी का झगड़ा हो सकता है। ‌‌‌जब भी आप कार्य करें तो अब आपको कार्य सोच समझ कर करना होगा ।हो सकता है कोई बेवजह आप से झगड़ा करने लग जाए । ‌‌‌ख्वाब मे फोन का काच टूटा हुआ देखना यदि आप सपने के अंदर मोबाइल फोन के टूटे हुए कांच को देखते हैं तो यह सपना नकारात्मक फल देने वाला होता है। इसका अर्थ यह है कि आपकी उम्मीदें टूट सकती हैं। हो सकता है कि ‌‌‌आप जिन कार्यों से उम्मीद कर रहे हैं।वे कार्य पूरे ही ना हों और आपकी उम्मीद पर पानी फिर जाए तो आपको इस बारे मे और अधिक सोच लेने की आवश्यकता है। ‌‌‌मोबाइल फोन की स्क्रीन पर चित्र का ना दिखना यदि आप एक ऐसा मोबाइल फोन देखते हैं ,जिसकी स्क्रीन पर आप चित्र नहीं देख पा रहे हैं तो इसका अर्थ यह है कि आपके अंदर आपसी समझ की कमी है। ‌‌‌आपको अपनी आपसी समझ को बढ़ाने का प्रयास करना होगा । ‌‌‌सपने मे मोबाइल फोन के अंदर दरारें देखना यदि आप सपने के अंदर मोबाइल फोन मे दरारें देखते हैं तो इसका अर्थ यह है कि आपके प्रियजन चंचल हो गए हैं। आपको उनकी चंचलता परेशान कर सकती है। आपको सही समय पर सही निर्णय लेने की जरूरत है। सपने में दिखने वाली ये चीजें देती हैं शुभ संकेत, जल्द मिल सकती है अच्छी खबर सपने मे खराब मोबाइल को देखना ‌‌‌यदि आप सपने मे एक खराब फोन को देखते हैं या एक ऐसे फोन को देखते हैं जोकि काम नहीं कर रहा है तो इस प्रकार के सपने का मतलब यह है कि आप अपने हाथों से अपने लिए एक समस्या खड़ी कर रहे हैं। आपको अपने कार्यों पर सही से विचार करने की आवश्यकता है कि कहीं आगे जाकर यही कार्य आपके लिए परेशानी का सबब ‌‌‌ तो नहीं बन जाएंगे । ‌‌‌सपने मे एक महंगे फोन को तोड़ना यदि आप सपने मे देखते हैं कि कोई महंगे फोन को तोड़ दिया है लेकिन वह अभी भी एक हिस्से के रूप मे काम कर रहा है तो इसका अर्थ यह है कि कोई ऐसा इंसान है जो आपकी प्रतिष्ठा हो हिलाने की कोशिश मे लगा हुआ है। आपको इस प्रकार के इंसान की पहचान करने की जरूरत है। ‌‌‌टूटे हुए फोन की वजह से काम का बंद होना यदि आप ख्वाब मे यह देखते हैं कि कोई कार्य टूटे हुए फोन की वजह से बंद हो गया है तो यह एक नकारात्मक संकेत देता है। इसका अर्थ यह है कि व्यवसायिक क्षेत्र के अंदर समस्याएं पैदा होगी । ‌‌‌सपने मे बातचीत के दौरान मोबाइल गिरकर टूट जाना यदि आप सपने मे यह देखते हैं कि आप किसी के साथ बात चीत कर रहे हैं और उसके बाद आपका मोबाइल इससे गिर जाता है और उसके बाद यह टूट जाता है तो इसका अर्थ यह है कि बातचीत करने वाले व्यक्ति के साथ आपका संघर्ष हो सकता है।  ‌‌‌एक सपने मे फोन को टूटा हुआ देखकर दुखी होना यदि आप सपने मे अपने फोन को टूटा हुआ देखकर दुखी होते हैं तो इसका मतलब यह है कि आपको जल्दी ही कुछ ऐसा समाचार मिल सकता है जो आपको निराश कर सकता है। ‌‌‌गुस्से मे एक फोन को तोड़ देना यदि आप सपने मे यह देखते हैं कि आप एक फोन को गुस्से के अंदर तोड़ देते हैं तो इसका अर्थ यह है कि आप अपने काम के अंदर उलझे हुए महसूस कर रहे हैं  या फिर इसका अर्थ यह हो सकता है कि आप का मन किसी से बात करने को कर रहा है लेकिन आप उससे बात नहीं कर पा रहे हैं। मोबाइल फोन का फट जाना यदि आप सपने मे यह देखते हैं कि मोबाइल फोन फट गया है या उसकी बैटरी फट गई है और आप घबरा गए हैं यह सपना इस बात को बताता है कि आपके अंदर किसी बात को लेकर डर बना हुआ है। संभव है कि वह डर सूचना से संबंधित हो । अपने मन के अंदर आपको झांक कर देखना होगा कि आप किस ‌‌‌ बात को लेकर डरे हुए हैं। ‌‌‌सपने के अंदर मोबाइल फोन

Sapne Mein Mobile Tutna: सपने में अपने फोन के टूटने का सपना देखते हैं तो इसका क्या मतलब होता है ? Read More »

Kushotpatini Amavasya

Kushotpatini Amavasya 2025 Date: कुशोत्पाटिनी अमावस्या : कुश घास को एकत्र करने के क्या हैं नियम और तरीका

Kushotpatini Amavasya 2025 Date: भाद्रपद मास की अमावस्या को अत्यंत शुभ माना गया है. लेकिन क्या आप जानते हैं कि भाद्रपद मास की कुशोत्पाटिनी अमावस्या क्यों खास है. आइए जानते हैं इस अमावस्या का पौराणिक महत्व और इस दिन क्या करना शुभ रहेगा. Kushotpatini Amavasya 2025: हिंदू धर्म में अमावस्या तिथि को अत्यंत महत्व दिया गया है. अमावस्या ही एकमात्र ऐसी तिथि है जिससे पितृ पक्ष की शुरुआत मानी जाती है. परंपरा के अनुसार, पितृ पक्ष में पितरों की आत्मा की शांति के लिए तर्पण, श्राद्ध, पिंडदान और दान इत्यादि कर्म किए जाते हैं. भाद्रपद मास की अमावस्या इसलिए भी खास है Kushotpatini Amavasya क्योंकि इस दिन कुश नामक पवित्र घास को साल भर के धार्मिक कार्यों के लिए इकट्ठा किया जाता है. आइए जानते हैं कि इस साल भाद्रपद मास की कुशोत्पाटिनी अमावस्या कब है, क्यों खास है, इस दिन क्या करना शुभ फलदायी होता है. Kushotpatini Amavasya 2025 Date: कुशोत्पाटिनी अमावस्या : कुश घास को एकत्र करने के क्या हैं नियम कब है कुशोत्पाटिनी अमावस्या: Kab Hai Kushotpatini Amavasya दृक पंचांग के अनुसार, इस साल कुशोत्पाटिनी अमावस्या शनिवार 23 अगस्त को पड़ रही है. अमावस्या तिथि की शुरुआत 22 अगस्त को रात 11 बजकर 55 मिनट से शुरू होगी. जबकि, इस तिथि की समाप्ति 23 अगस्त को सुबह 11 बजकर 35 मिनट पर होगी. ऐसे में उदया तिथि को ध्यान में रखते हुए इस साल कुशोत्पाटिनी अमावस्या शनिवार 23 अगस्त को मनाई जाएगी और इसी दिन पूरे साल भर धार्मिक कार्यों के लिए कुश इकट्ठा किया जाएगा. अमावस्या के दिन शनिवार पड़ने के कारण इसका महत्व और भी अधिक बढ़ गया है.  क्या है कुशोत्पाटिनी अमावस्या का धार्मिक महत्व: What is the religious significance of Kushotpatini Amavasya ? भाद्रपद अमावस्या को हिंदू धर्म में विशेष महत्व है. यह तिथि श्राद्ध पक्ष की शुरुआत का प्रतीक होती है. इस दिन से पितरों की शांति के लिए तर्पण, दान, और जप जैसे कर्म आरंभ किए जाते हैं. Kushotpatini Amavasya इसके अलावा इसी दिन इसी दिन से ‘कुश’ नामक पवित्र घास को धार्मिक कार्यों के लिए भूमि से विधिवत उखाड़ा जाता है. यही कारण है कि इसे कुश पितृणी अमावस्या भी कहा जाता है. पौराणिक मान्यता है कि इस दिन भगवान विष्णु ने कुशा को धार्मिक कर्मों के लिए योग्य और पवित्र घोषित किया था. इसलिए इस दिन तोड़ी गई कुशा का उपयोग श्राद्ध, यज्ञ और तप में विशेष फलदायक होता है. 23 अगस्त को यह अमावस्या क्यों है खास: Why is this Amavasya on 23rd August special? हिंदू पंचांग के अनुसार, साल 2025 में यह अमावस्या शनिवार के दिन पड़ रही है, Kushotpatini Amavasya जिससे इसका स्वरूप शनि अमावस्या भी हो गया है. यह दिन उन लोगों के लिए अत्यंत फलदायी है जो शनि दोष, साढ़ेसाती, या जीवन में बार-बार आने वाली बाधाओं से मुक्ति पाना चाहते हैं. इस दिन कौन-कौन से कार्य करें: What tasks should be done on this day? श्रीकृष्ण जन्माष्टमी की संपूर्ण पूजा विधि, सभी 16 चरणों के सरल वैदिक मंत्रों के साथ कुश उखाड़ने का मंत्र: mantra to uproot kush “कुशाग्रह वस्ते रुद्रा कुश मध्य तू केशवह कुश मुले वसे ब्रह्म कुशानमें देही मेदिनी” कुशा उत्पत्ति कथा: Kusha origin story Kushotpatini Amavasya: पौराणिक मान्यताओं के अनुसार एक समय हिरण्यकश्यप के बड़े भाई हिरण्याक्ष ने धरती का अपहरण कर लिया। हिरण्याक्ष पृथ्वी को पताल लोक ले गया राक्षस राज इतना शक्तिशाली था कि उसका कोई विरोध तक ना कर सका। तब धरती को मुक्त कराने के लिए भगवान विष्णु ने वराह अवतार लिया तथा हिरण्याक्ष का वध कर धरती को मुक्त कराया। तथा पृथ्वी को पुनः अपनी पूर्व अवस्था में स्थापना किया। पृथ्वी की स्थापना करने के बाद भगवान वाराह बहुत भीग गए थे Kushotpatini Amavasya जिसके कारण उन्होंने अपने शरीर को बहुत तेज झटका, झटकने से उनके रोए टूटकर धरती पर जा गिरे जिससे कुशा की उत्पत्ति हुई। कुशा की जड़ में भगवान ब्रह्मा, मध्य भाग में भगवान विष्णु तथा शीर्ष भाग में भगवान शिव विराजते हैं। मान्यातानुसार कुशा को किसी साफ-सुथरे जल श्रोत अथवा पोखर से प्राप्त करना चाहिए। स्वयं को पूर्व की दिशा की तरफ मुंह करना चाहिए तथा अपने हाथ से कुशा को धीरे-धीरे उखाड़ना चाहिए है। ध्यान रहे कि यह साबुत ही रहे ऊपर की नोक भी ना टूटने पाए।

Kushotpatini Amavasya 2025 Date: कुशोत्पाटिनी अमावस्या : कुश घास को एकत्र करने के क्या हैं नियम और तरीका Read More »

Krishnamangalam

ShrIKrishna Kavacham or Trailokyavijayam Kavacham:श्रीकृष्ण अथवा त्रैलोक्यविजयं नामकवचम्

ShrIKrishna Kavacham or Trailokyavijayam Kavacham: श्रीकृष्ण अथवा त्रैलोक्यविजयं नामकवचम् नारद उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि किं मन्त्रं भगवान्हरः ।कृपया-ऽदात् परशुरामाय स्तोत्रं च वर्म च ॥ १॥कोवाऽस्य मन्त्रस्याराध्यः किं फलं कवचस्य च ।स्तवनस्य फलं किं वा तद्भवान्वक्तुमर्हसि ॥ २॥ ShrIKrishna Kavacham नारायण उवाच । मन्त्राराध्यो हि भगवान् परिपूर्णतमः स्वयम् ।गोलोकनाथः श्रीकृष्णो गोप-गोपीश्वरः प्रभुः ॥ ३॥ त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम् ।स्तवराजं महापुण्यं भूतियोग-समुद्भवम् ॥ ४॥ मन्त्रं कल्पतरुं नाम सर्वकाम-फलप्रदम् ।ददौ परशुरामाय रत्नपर्वत-सन्निधौ ॥ ५॥ स्वयंप्रभा-नदीतीरे पारिजात-वनान्तरे ।आश्रमे लोकदेवस्य माधवस्य च सन्निधौ ॥ ६॥ ShrIKrishna Kavacham: महादेव उवाच । वत्सागच्छ महाभाग भृगुवंश-समुद्भव ।पुत्राधिकोऽसि प्रेम्णा मे कवचग्रहणं कुरु ॥ ७॥ श‍ृणु राम प्रवक्ष्यामि ब्रह्माण्डे परमाद्भुतम् ।त्रैलोक्यविजयं नाम श्रीकृष्णस्य जयावहम् ॥ ८॥ श्रीकृष्णेन पुरा दत्तं गोलोके राधिकाश्रमे ।रासमण्डल-मध्ये च मह्यं वृन्दावने वने ॥ ९॥ अतिगुह्यतरं तत्त्वं सर्व-मन्त्रौघविग्रहम् ।पुण्यात्पुण्यतरं चैव परं स्नेहाद्वदामि ते ॥ १०॥ यद्धृत्वा पठनाद्देवी मूलप्रकृतिरीश्वरी ।शुंभं निशुंभं महिषं रक्तबीजं जघान ह ॥ ११॥ यद्धृत्वाऽहं च जगतां ShrIKrishna Kavacham संहर्ता सर्वतत्ववित् ।अवध्यं त्रिपुरं पूर्वं दुरन्तमपि लीलया ॥ १२॥ यद्धृत्वा पठनाद्ब्रह्मा ससृजे सृष्टिमुत्तमाम् ।यद्धृत्वा भगवाञ्छेषो विधत्ते विश्वमेव च ॥ १३॥ यद्धृत्वा कूर्मराजश्च शेषं धत्ते हि लीलया ।यद्धृत्वा भगवान्वायुः विश्वाधारो विभुः स्वयम् ॥ १४॥ यद्धृत्वा वरुणः सिद्धः कुबेरश्च धनेश्वरः ।यद्धृत्वा पठनादिन्द्रो देवानामधिपः स्वयम् ॥ १५॥ यद्धृत्वा भाति भुवने तेजोराशिः स्वयं रविः ।यद्धृत्वा पठनाच्चन्द्रो महाबल-पराक्रमः ॥ १६॥ अगस्त्यः सागरान्सप्त यद्धृत्वा पठनात्पपौ ।चकार तेजसा जीर्णं दैत्यं वातापिसंज्ञकम् ॥ १७॥ यद्धृत्वा पठनाद्देवी सर्वाधारा वसुन्धरा ।यद्धृत्वा पठनात्पूता गङ्गा भुवनपावनी ॥ १८॥ यद्धृत्वा जगतां साक्षी धर्मो धर्मभृतां वरः ।सर्व-विद्याधिदेवी सा यच्च धृत्वा सरस्वती ॥ १९॥ यद्धृत्वा जगतां लक्ष्मी-रन्नदात्री परात्परा ।यद्धृत्वा पठनाद्वेदान् सावित्री सा सुषाव च ॥ २०॥ वेदाश्च धर्मवक्तारो यद्धृत्वा पठनाद् भृगो ।यद्धृत्वा पठनाच्छुद्ध-स्तेजस्वी हव्यवाहनः ।सनत्कुमारो भगवान्यद्धृत्वा ज्ञानिनां वरः ॥ २१॥ दातव्यं कृष्ण-भक्ताय साधवे च महात्मने ।शठाय परशिष्याय दत्वा ShrIKrishna Kavacham मृत्युमवाप्नुयात् ॥ २२॥ त्रैलोक्यविजयस्यास्य कवचस्य प्रजापतिः ।ॠषिश्छन्दश्च गायत्री देवो रासेश्वरः स्वयम् ॥ २३॥ त्रैलोक्यविजय-प्राप्तौ विनियोगः प्रकीर्तितः ।परात्परं च कवचं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् ॥ २४॥ ॐ प्रणवो मे शिरः पातु श्रीकृष्णाय नमः सदा ।पायात्कपालं कृष्णाय स्वाहा पञ्चाक्षरः स्मृतः ॥ २५॥ कृष्णेति पातु नेत्रे च कृष्ण स्वाहेति तारकम् ।हरये नम इत्येवं भ्रूलतां पातु मे सदा ॥ २६॥ ॐ गोविन्दाय स्वाहेति नासिकां ShrIKrishna Kavacham पातु सन्ततम् ।गोपालाय नमो गण्डौ पातु मे सर्वतः सदा ॥ २७॥ ॐ नमो गोपाङ्गनेशाय कर्णौ पातु सदा मम ।ॐ कृष्णाय नमः शश्वत्पातु मेऽधर-युग्मकम् ॥ २८॥ ॐ गोविन्दाय स्वाहेति दन्तौघं मे सदाऽवतु ।पातु कृष्णाय दन्ताधो दन्तोर्ध्वं क्लीं सदाऽवतु ॥ २९॥ ॐ श्रीकृष्णाय स्वाहेति जिह्विकां पातु मे सदा ।रासेश्वराय स्वाहेति तालुकं पातु मे सदा ॥ ३०॥ राधिकेशाय स्वाहेति कण्ठं पातु सदा मम ।नमो गोपाङ्गनेशाय वक्षः पातु सदा मम ॥ ३१॥ ॐ गोपेशाय स्वाहेति स्कन्धं पातु सदा मम ।नमः किशोर-वेषाय स्वाहा पृष्टं सदाऽवतु ॥ ३२॥ उदरं पातु मे नित्यं मुकुन्दाय नमः सदा ।ॐ ह्रीं क्लीं कृष्णाय स्वाहेति करौ पातु सदा मम ॥ ३३॥ ॐ विष्णवे नमो बाहुयुग्मं पातु सदा मम ।ॐ ह्रीं भगवते स्वाहा नखं पातु मे सदा ॥ ३४॥ ॐ नमो नारायणायेति नखरन्ध्रं सदाऽवतु ।ॐ श्रीं क्लीं पद्मनाभाय नाभिं पातु सदा मम ॥ ३५॥ (ह्रीं ह्रीं) ॐ सर्वेशाय स्वाहेति कङ्कालं पातु मे सदा ।ॐ गोपीरमणाय स्वाह नितम्बं पातु मे सदा ॥ ३६॥ ॐ गोपीरमणनाथाय पादौ पातु सदा मम ।ॐ ह्रीं श्रीं रसिकेशाय स्वाहा सर्वं सदाऽवतु।३७ ॥ ॐ केशवाय स्वाहेति मम केशान्सदाऽवतु ।नमः कृष्णाय स्वाहेति ब्रह्मरन्ध्रं सदाऽवतु ॥ ३८॥ ॐ माधवाय स्वाहेति मे लोमानि सदाऽवतु ।ॐ ह्रीं श्रीं रसिकेशाय स्वाहा सर्वं सदाऽवतु ॥ ३९॥ परिपूर्णतमः कृष्णः प्राच्यां ShrIKrishna Kavacham मां सर्वदाऽवतु ।स्वयं गोलोकनाथो मामाग्नेयां दिशि रक्षतु ॥ ४०॥ पूर्णब्रह्मस्वरूपश्च दक्षिणे मां सदाऽवतु ।नैरॄत्यां पातु मां कृष्णः पश्चिमे पातु मां हरिः ॥ ४१॥ गोविन्दः पातु मां शश्वद्वायव्यां दिशि नित्यशः ।उत्तरे मां सदा पातु रसिकानां शिरोमणिः ॥ ४२॥ ऐशान्यां मां सदा पातु वृन्दावन-विहारकृत् ।वृन्दावनी-प्राणनाथः पातु मामूर्ध्वदेशतः ॥ ४३॥ सदैव माधवः पातु बलिहारी महाबलः ।जले स्थले चान्तरिक्षे नृसिंहः पातु मां सदा ॥ ४४॥ स्वप्ने जागरणे शश्वत्पातु मां माधवः सदा ।सर्वान्तरात्मा निर्लिप्तः पातु मां सर्वतो विभुः ॥ ४५॥ इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघ-विग्रहम् ।त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम् ॥ ४६॥ मया श्रुतं कृष्ण-वक्त्रात् प्रवक्तव्यं न कस्यचित् ।गुरुमभ्यर्च्य विधिवत् कवचं धारयेत् यः ॥ ४७॥ कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ ShrIKrishna Kavacham सोऽपि विष्णुर्न संशयः ।स च भक्तो वसेद्यत्र लक्ष्मीर्वाणी वसेत्ततः ॥ ४८॥ यदि स्यात्सिद्धकवचो जीवन्मुक्तो भवेत्तु सः ।निश्चितं कोटिवर्षाणां पूजायाः फलमाप्नुयात् ॥ ४९॥ राजसूय-सहस्राणि वाजपेय-शतानि च ।अश्वमेधायुतान्येव नरमेधायुतानि च ॥ ५०॥ महादानानि यान्येव प्रादक्षिण्यं भुवस्तथा ।त्रैलोक्यविजयस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ५१॥ व्रतोपवास-नियमं स्वाध्यायाध्ययनं तपः ।स्नानं च सर्वतीर्थेषु नास्यार्हन्ति कलामपि ॥ ५२॥ सिद्धत्वममरत्वं च दासत्वं श्रीहरेरपि ।यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वं प्राप्नोति निश्चितम् ॥ ५३॥ स भवेत्सिद्धकवचो दशलक्षं जपेत्तु यः ।यो भवेत्सिद्धकवचः सर्वज्ञः स भवेद्ध्रुवम् ॥ ५४॥ इदं कवच-मज्ञात्वा भजेत्कृष्णं सुमन्दधीः ।कोटिकल्पं प्रजप्तोऽपि न मन्त्रः सिद्धि-दायकः ॥ ५५॥ गृहीत्वा कवचं वत्स महीं निःक्षत्रियं कुरु ।त्रिस्सप्तकृत्वो निश्शंकः सदानन्दो हि लीलया ॥ ५६॥ ShrIKrishna Kavacham राज्यं देयं शिरो देयं प्रणा देयाश्च पुत्रक ।एवंभूतं च कवचं न देयं प्राणसंकटे ॥ ५७॥ ॥ इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डेनारद-नारायणसंवादे परशुरामाय श्रीकृष्णकवच-प्रदानं नाम एकत्रिंशत्तमोऽध्ययः ॥ ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ३१/८-५७॥

ShrIKrishna Kavacham or Trailokyavijayam Kavacham:श्रीकृष्ण अथवा त्रैलोक्यविजयं नामकवचम् Read More »

Krishnamangalam

Shrikrishna Karpura Stotram: श्रीकृष्णकर्पूरस्तोत्रम्

Shrikrishna Karpura Stotram: श्रीकृष्णकर्पूरस्तोत्रम् कर्पूरं पूररेफैर्विरहितमवनी वामनेत्रेन्दुभूषं कृष्णायेदं पदं यः प्रजपति सुजनष्ठद्रयं योजयित्वा ।नानासौख्यादिभोगैः सह स विहरते दीर्घजीवी पृथिव्या- मन्ते गोलोकवासो भवति हरिरसे लीनचित्तस्य तस्य ॥ १॥ ध्यायत्रून्रूपं त्वदीयं हृदि विमलमुखं शान्तचित्तो जनो यो- मन्दं मन्दं स्मरन् सन् तव सुमनुवरं पूर्णमर्थं विचार्य ।भोः कृष्ण त्वद्विलीनं निखिलजगदिदं भावयन् सुप्रहृष्टो- जीवन्मुक्तः प्रशान्तः प्रभवति स नरो लोकपूज्यः सुरेश ॥ २॥ नादब्रह्माङ्कुरस्त्वं सुनिखिलजगदाधारबीजस्वरूपः सिद्धानां सिद्धरूपः Shrikrishna Karpura Stotram कुलजनहृदये चित्कलाकाररूपः ।कालस्यान्तस्वरूपः कलिकलुष महाकालरूपस्त्वमेव श्रीमद्योगेशवन्द्यस्त्वमसि मधुरिपुः पाहि मां दीनबन्धो ॥ ३॥ गोपीनां कामदेवो द्रुपदतनुजनुः कामधेनुस्वरूपो- गोपालानां सखा त्वं विविधनृपनुतो वान्धवः पाण्डवानाम् ।नन्दस्यानन्ददाता सहचरवरदो राधिकाचित्तचौरो- रत्नं त्वं यादवानां शिवसखकृपया रक्ष मां नाथहीनम् ॥ ४॥ विष्णुस्त्वं व्यापकत्वात्त्वमसि गिरिधरो गोशिखाधारणत्वात् कृष्णः श्यामाङ्गकत्वाद्यदुकुलजननाद्वासुदेवस्त्वमेव ।पूर्णब्रह्मात्मकत्वात्त्वमसि हि निखिलानन्दरूपाच्युताख्यः काली त्वं पुंस्वरूपा कुलजनवरदः कालसङ्कल्पनाच्च ॥ ५॥ महामेघश्यामं मणिमुकुट पीताम्बरधरं सुवेणुं बाहुभ्यां दधतमतिशोभायुततनुम् ।हरे प्रत्यालीढासनपरिगतं त्वां स्मितमुखं त्रिपञ्चारे पीठे स्मरति कुलजः कृष्णमतुलम् ॥ ६॥ दिवा श्रीकृष्ण त्वां यजति तुलसीपत्रकमलै- र्जनो यो लक्षञ्च प्रजपति मनुं ते दृढमनाः ।नरेन्द्रः सम्भूय प्रभवति स लक्ष्मीपतिरं महावागीशानी निवसति च तत्कएठकुहरे ॥ ७॥ १लतागेहे स्थित्वा २नवनिधुवनान्तर्गतमना यजन् त्वां रात्रौ श्रीरमण ३कुलपुष्पैः ४कुलधनैः ।५कुलस्थानं पश्यन् प्रजपति मनुं यः ६कुलजनः स जीवन्मुक्तः सन् विचरति शिवोऽक्षितितले ॥ ८॥ महा जन्माष्टम्यां तव चरणयुग्मं मुनिपते निशायामभ्यर्च्य प्रजपति सहस्राक्षरमनुम् ।हृदम्भोजे ध्यायन् तव ललितरूपं सपदियः सदानन्दाकारः प्रभवति स मान्यः सुरसमः ॥ ९॥ समाराध्य प्राणेन्द्रियमपि ७कुलाचारविधिना वलिं कामक्रोधादिकपशुगणानां Shrikrishna Karpura Stotram प्रतिदिनम् ।प्रयच्छेद्यस्तुभ्यं तवचरण पद्मार्पितमनाः स एव ब्रह्मज्ञः स च परशिवः सैष सकलः ॥ १०॥ अनन्त श्रीकृष्ण त्रिपुरहरवन्धो सुरनुत त्वमेतद्ब्रह्माण्डं सृजसि मनसा रक्षसि हरे ।पुनः स्वामिन् काले सकलमपि लीनं प्रकुरुषे त्वमेवैको नान्यस्त्वमसि जगतां मुख्यनिलयः ॥ ११॥ अभूमिस्त्वं भूमन् गुणविषययोर्वाङ्मनसयोः कथं स्तोतुं शक्यो भवसि धनशंशेरवचसा ।तथापि त्वद्भक्तिर्मुखरयति मामत्र भवती सपर्यापर्यायः प्रभवतु ततस्त्वत्स्तुतिरयम् ॥ १२॥ (टिप्पणी१ लताः इडापिङ्गलासुषुम्णानाडीत्रयं तस्य गेहं नाडीस्पन्दस्थानमाज्ञाचक्रम् ।२ नवनिधुवनं Shrikrishna Karpura Stotram मूलाधारगतकुण्डल्याः सहस्रारस्थपरशिवेनसह संयोगस्थानम् ॥ ३ कुलपुष्पानि मूलाधारगतकुण्डल्या सहस्रारगतचन्द्रमण्डले आघातात् निसृतलाक्षारसाभामृतविन्दवः ।४ कुलधनानि पञ्चप्राणाः५ मूलाधारस्थकुण्डल्या आरोहावरोहक्रम एव कुलाकुलक्रमः तस्य स्थानं मृणालतन्तुः ।६ “कुलाकुलकमाभ्यासद्भवेत्कौलोवरानने” । इति वचनात् एवं कौलो भवति स एव कुलजनः प्रथवा कुलतः उच्यते ।)७ कुलाचारविधिरेव कुलाकुलक्रमाभ्यासम् इति श्रीधनशंशेरजङ्गवर्मणाविरचितं वीरेन्द्रकेसरिन्शर्मणा संशोधितं श्रीकृष्ण कर्पूरस्तोत्रम् ॥

Shrikrishna Karpura Stotram: श्रीकृष्णकर्पूरस्तोत्रम् Read More »

Krishnamangalam

ShrIkRiShNakarNAmRitam:श्रीकृष्णकर्णामृतम्

ShrIkRiShNakarNAmRitam:श्रीकृष्णकर्णामृतम् ॥ प्रथमाश्वासः ॥चिन्तामणिर्जयति सोमगिरिर्गुरुर्मेशिक्षागुरुश्च भगवान् शिखिपिञ्छमौलिः ।यत्पादकल्पतरुपल्लवशेखरेषुलीलास्वयंवररसं लभते जयश्रीः ॥ १.१॥ अस्ति स्वस्तरुणीकराग्रविगलत्कल्पप्रसूनाप्लुतंवस्तुप्रस्तुतवेणुनादलहरीनिर्वाणनिर्व्याकुलम् ।स्रस्तस्रस्तनिरुद्धनीविविलसद्गोपीसहस्रावृतंहस्तन्यस्तनतापवर्गमखिलोदारं किशोराकृति ॥ १.२॥ चातुर्यैकनिधानसीमचपलाऽपाङ्गच्छटामन्दरंलावण्यामृतवीचिलालितदृशं लक्ष्मीकटक्षादृतम् ।कालिन्दीपुलिनाङ्गणप्रणयिनं कामावताराङ्कुरंबालं नीलममी वयं मधुरिमस्वाराज्यमाराध्नुमः ॥ १.३॥ बर्होत्तंसविलासिकुन्तलभरं माधुर्यमग्नाननंप्रोन्मीलन्नवयौवनं प्रविलसद्वेणुप्रणादामृतम् ।आपीनस्तनकुड्मलाभिरभितो गोपीभिराराधितंज्योतिश्चेतसि नश्चकास्ति जगतामेकाभिरामाद्भुतम् ॥ १.४॥ मधुरतरस्मितामृतविमुग्धमुखाम्बुरुहंमदशिखिपिञ्छलाञ्छितमनोज्ञकचप्रचयम् ।विषयविषामिषग्रसनगृध्नुषि चेतसि मेविपुलविलोचनं किमपि धाम चकास्ति चिरम् ॥ १.५॥ मुकुलायमाननयनाम्बुजं विभोर्मुरलीनिनादमकरन्दनिर्भरम् ।मुकुरायमाणमृदुगण्डमण्डलं मुखपङ्कजं मनसि मे विजृम्भताम् ॥ १.६॥ कमनीयकिशोरमुग्धमूर्तेः कलवेणुक्वणितादृताननेन्दोः ।मम वाचि विजृम्भतां मुरारेर्मधुरिम्णः कणिकापि कापि कापि ॥ १.७॥ मदशिखण्डिशिखण्डविभूषणं मदनमन्थरमुग्धमुखांबुजम् ।व्रजवधूनयनाञ्जनरञ्जितं विजयतां मम वाङ्मयजीवितम् ॥ १.८॥ पल्लवारुणपाणिपङ्कजसङ्गिवेणुरवाकुलंफुल्लपाटलपाटलीपरिवादिपादसरोरुहम् ।उल्लसन्मधुराधरद्युतिमञ्जरीसरसाननंवल्लवीकुचकुम्भकुङ्कुमपङ्किलं प्रभुमाश्रये ॥ १.९॥ अपाङ्गरेखाभिरभङ्गुराभिरनङ्गलीलारसरञ्जिताभिः ।अनुक्षणं वल्लवसुन्दरीभिरभ्यर्चमानं विभुमाश्रयामः ॥ १.१०॥ हृदये मम हृद्यविभ्रमाणां हृदयं हर्षविशाललोलनेत्रम् ।तरुणं व्रजबालसुन्दरीणां तरलं किञ्चन धाम सन्निधत्ताम् ॥ १.११॥ निखिलभुवनलक्ष्मीनित्यलीलास्पदाभ्यांकमलविपिनवीथीगर्वसर्वङ्कषाभ्याम् ।प्रणमदभयदानप्रौढगाढोद्धताभ्यांकिमपि वहतु चेतः कृष्णपादाम्बुजाभ्याम् ॥ १.१२॥ प्रणयपरिणताभ्यां प्राभवालम्बनाभ्यांप्रतिपदललिताभ्यां प्रत्यहं नूतनाभ्याम् ।प्रतिमुहुरधिकाभ्यां प्रस्नुवल्लोचनाभ्यांप्रभवतु हृदये नः प्राणनाथः किशोरः ॥ १.१३॥ माधुर्यवारिधिमदान्धतरङ्गभङ्गीश‍ृङ्गारसंकलितशीतकिशोरवेषम् ।आमन्दहासललिताननचन्द्रबिम्बमानन्दसम्प्लवमनुप्लवतां मनो मे ॥ १.१४॥ अव्याजमञ्जुलमुखाम्बुजमुग्धभावैरास्वाद्यमाननिजवेणुविनोदनादम् ।आक्रीडतामरुणपादसरोरुहाभ्यामार्द्रे मदीयहृदये भुवनार्द्रमोजः ॥ १.१५॥ ShrIkRiShNakarNAmRitam मणिनूपुरवाचालं वन्दे तच्चरणं विभोः ।ललितानि यदीयानि लक्ष्माणि व्रजवीथिषु ॥ १.१६॥ मम चेतसि स्फुरतु वल्लवीविभोर्मणिनूपुरप्रणयिमञ्जुशिञ्जितम् ।कमलावनेचरकलिन्दकन्यकाकलहंसकण्ठकलकूजितादृतम् ॥ १. १७॥ तरुणारुणकरुणामयविपुलायतनयनंकमलाकुचकलशीभरपुलकीकृतहृदयम् ।मुरलीरवतरलीकृतमुनिमानसनलिनंमम खेलति मदचेतसि मधुराधरममृतम् ॥ १.१८॥ आमुग्धमर्धनयनाम्बुजचुम्ब्यमान-हर्षाकुलव्रजवधूमधुराननेन्दोः ।आरब्धवेणुरवमादिकिशोरमूर्ते-राविर्भवन्ति मम चेतसि केऽपि भावाः ॥ १.१९॥ कलक्वणितकङ्कणं करनिरुद्धपीताम्बरंक्रमप्रसृतकुन्तलं कलितबर्हभूषं विभोः ।पुनः प्रसृतिचापलं प्रणयिनीभुजायन्त्रितंमम स्फुरतु मानसे मदनकेलिशय्योत्थितम् ॥ १.२०॥ स्तोकस्तोकनिरुध्यमानमृदुलप्रस्यन्दिमन्दस्मितंप्रेमोद्भेदनिरर्गलप्रसृमरप्रव्यक्तरोमोद्गमम् ।श्रोतृश्रोत्रमनोहरव्रजवधूलीलामिथो जल्पितंमिथ्यास्वापमुपास्महे भगवतः क्रीडानिमीलद्दृशः ॥ १.२१॥ विचित्रपत्राङ्कुरशालिबालास्तनान्तरं मौनिमनोऽन्तरं वा ।अपास्य वृन्दावनपादपास्यमुपास्यमन्यन्न विलोकयामः ॥ १.२२॥ सार्धं समृद्धैरमृतायमानैराध्यायमानैर्मुरलीनिनादैः ।मूर्धाभिषिक्तं मधुराकृतीनां बालं कदा नाम विलोकयिष्ये ॥ १.२३॥ शिशिरीकुरुते कदा नु नः शिखिपिञ्छाभरणश्शिशुर्दृशोः ।युगलं विगलन्मधुद्रवस्मितमुद्रामृदुना मुखेन्दुना ॥ १.२४॥ कारुण्यकर्बुरकटाक्षनिरीक्षणेन तारुण्यसंवलितशैशववैभवेन ।आपुष्णता भुवनमद्भुतविभ्रमेण श्रीकृष्णचन्द्र शिशिरीकुरु लोचनं मे ॥ १.२५॥ कदा वा कालिन्दीकुवलयदलश्यामलतराःकटाक्षा लक्ष्यन्ते किमपि करुणावीचिनिचिताः ।कदा वा कन्दर्पप्रतिभटजटाचन्द्रशिशिराःकिमप्यन्तस्तोषं ददति मुरलीकेलिनिनदाः ॥ १.२६॥ अधीरमालोकितमार्द्रजल्पितं गतं च गंभीरविलासमन्थरम् ।अमन्दमालिङ्गितमाकुलोन्मदस्मितं च ते नाथ वदन्ति गोपिकाः ॥ १.२७॥ अस्तोकस्मितभरमायतायताक्षं निःशेषस्तनमृदितं व्रजाङ्गनाभिः ।निस्सीमस्तबकितनीलकान्तिधारं दृश्यासं त्रिभुवनसुन्दरं महस्ते ॥ १.२८॥ मयि प्रसादं मधुरैः कटाक्षैर्वंशीनिनादानुचरैर्विधेहि ।त्वयि प्रसन्ने किमिहापरैर्नस्त्वय्यप्रसन्ने किमिहापरैर्नः ॥ १.२९॥ ShrIkRiShNakarNAmRitam निबद्धमुग्धाञ्जलिरेष याचे नीरन्ध्रदैन्योन्नतमुक्तकण्ठम् ।दयाम्बुधे देव भवत्कटाक्षदाक्षिण्यलेशेन सकृन्निषिञ्च ॥ १.३०॥ पिञ्छावतंसरचनोचितकेशपाशे पीनस्तनीनयनपङ्कजपूजनीये ।चन्द्रारविन्दविजयोद्यतवक्त्रबिम्बे चापल्यमेति नयनं तव शैशवे नः ॥ १.३१॥ त्वच्छैशवं त्रिभुवनाद्भुतमित्यवैमि यच्चापलं च मम वागविवादगम्यम् ।तत् किं करोमि विरणन्मुरलीविलासमुग्धं मुखाम्बुजमुदीक्षितुमीक्षणाभ्याम् ॥ १.३२॥ पर्याचितामृतरसानि पदार्थभङ्गीफल्गूनि वल्गितविशालविलोचननानि ।बाल्याधिकानि मदवल्लवभावितानि भावे लुठन्ति सुदृशां तव जल्पितानि ॥ १.३३॥ पुनः प्रसन्नेन मुखेन्दुतेजसा पुरोऽवतीर्णस्य कृपामहाम्बुधेः ।तदेव लीलामुरलीरवामृतं समाधिविघ्नाय कदा नु मे भवेत् ॥ १.३४॥ भावेन मुग्धचपलेन विलोकनेन मन्मानसे किमपि चापलमुद्वहन्तम् ।लोलेन लोचनरसायनमीक्षणेन लीलाकिशोरमुपगूहितुमुत्सुकोऽस्मि ॥ १.३५॥ अधीरबिम्बाधरविभ्रमेण हर्षार्द्रवेणुस्वरसम्पदा च ।अनेन केनापि मनोहरेण हा हन्त हा हन्त मनो धुनोति ॥ १.३६॥ यावन्न मे निखिलमर्मदृढाभिघातनिस्सन्धिबन्धनमुदेत्यसवोपतापः ।तावद्विभो भवतु तावकवक्त्रचन्द्रचन्द्रातपद्विगुणिता मम चित्तधारा ॥ १.३७॥ यावन्न मे नरदशा दशमी दृशोऽपि रन्ध्रादुदेति तिमिरीकृतसर्वभावा ।लावण्यकेलिभवनं तव तावदेतु लक्ष्म्याः समुत्क्वणितवेणुमुखेन्दुबिम्बम् ॥ १.३८॥ आलोललोचनविलोकितकेलिधारानीराजिताग्रसरणेः करुणाम्बुराशेः ।आर्द्राणि वेणुनिनदैः प्रतिनादपूरैराकर्णयामि मणिनूपुरशिञ्जितानि ॥ १.३९॥ हे देव हे दयित हे जगदेकबन्धो के कृष्ण हे चपल हे करुणैकसिन्धो ।हे नाथ हे रमण हे नयनाभिराम हा हा कदा नु भवितासि पदं दृशोर्मे ॥ १.४०॥ अमून्यधन्यानि दिनान्तराणि हरे त्वदालोकनमन्तरेण ।अनाथबन्धो करुणैकसिन्धो हा हन्त हा हन्त कथं नयामि ॥ १.४१॥ किमिव श‍ृणुमः कस्य ब्रूमः कथं कृतमाशयाकथयत कथां धन्यामन्यामहो हृदयेशयः ।मधुरमधुरस्मेराकारे मनोनयनोत्सवेकृपणकृपणा कृष्णे तृष्णा चिरं बत लम्बते ॥ १.४२॥ आभ्यां विलोचनाभ्यामम्बुजदलललितलोचनं बालम् ।द्वाभ्यामपि परिरब्धुं दूरे मम हन्त दैवसमाग्री ॥ १.४३॥ अश्रान्तस्मितमरुणारुणाधरोष्ठं हर्षार्द्रद्विगुणमनोज्ञवेणुगीतम् ।विभ्राम्यद्विपुलविलोचनार्धमुग्धं वीक्षिष्ये तव वदनाम्बुजं कदा नु ॥ १.४४॥ लीलायताभ्यां रसशीतलाभ्यां नीलारुणाभ्यां नयनाम्बुजाभ्याम् ।आलोकयेदद्भुतविभ्रमाभ्यां बालः कदा कारुणिकः किशोरः ॥ १.४५॥ बहुलचिकुरभारं बद्धपिञ्छावतंसं चपलचपलनेत्रं चारुबिम्बाधरोष्ठम् ।मधुरमृदुलहासं मन्थरोदारलीलं मृगयति नयनं मे मुग्धवेषं मुरारेः ॥ १.४६॥ बहुलजलदच्छायाचोरं विलासभरालसंमदशिखिशिखालीलोत्तंसं मनोज्ञमुखाम्बुजम् ।कमपि कमलापाङ्कोदग्रप्रपन्नजगज्जितंमधुरिमपरीपाकोद्रेकं वयं मृगयामहे ॥ १.४७॥ परामृश्यं दूरे परिषदि मुनीनां व्रजवधू-दृशां दृश्यं शश्वत् त्रिभुवनमनोहारिवपुषम् ।अनामृश्यं वाचामनिदमुदयानामपि कदादरीदृश्ये देव दरदलितनीलोत्पलनिभम् ॥ १.४८॥ लीलाननाम्बुजमधीरमुदीक्षमाणंनर्माणि वेणुविवरेषु निवेशयन्तम् ।डोलायमाननयनं नयनाभिरामंदेवं कदा नु दयितं व्यतिलोकयिष्ये ॥ १.४९॥ लग्नं मुहुर्मनसि लम्पटसम्प्रदायि-लेखाविलेखनरसज्ञमनोज्ञवेषम् ।लज्जन्मृदुस्मितमधुस्नपिताधरांशु-राकेन्दुलालितमुखेन्दुमुकुन्दबाल्यम् ॥ १.५०॥ ShrIkRiShNakarNAmRitam अहिमकरकरनिकरमृदुमृदितलक्ष्मी-सरसतरसरसिरुहसदृशदृशि देवे ।व्रजयुवतिरतिकलहविजयिनिजलीला-मदमुदितवदनशशिमधुरिमणि लीये ॥ १.५१॥ करकमलदलदलितललिततरवंशीकलनिनदगलदमृतघनसरसि देवे ।सहजरसभरभरितदरहसितवीथी-सततवहदधरमणिमधुरिमणि लीये ॥ १.५२॥ कुसुमशरशरसमरकुपितमदगोपी-कुचकलशघुसृणरसलसदुरसि देवे ।मदलुलितमृदुहसितमुषितशशिशोभा-मुहुरधिकमुखकमलमधुरिमणि लीये ॥ १.५३॥ आनम्रामसितभ्रुवोरुपचितामक्षीणपक्ष्माङ्कुरे-ष्वालोलामनुरागिणोर्नयनयोरार्द्रां मृदौ जल्पिते ।आताम्रामधरामृते मदकलामम्लानवंशीरवे-ष्वाशास्ते मम लोचनं व्रजशिशोर्मूर्तिं जगन्मोहिनीम् ॥ १.५४॥ तत्कैशोरं तच्च वक्त्रारविन्दं तत्कारुण्यं ते च लीलाकटाक्षाः ।तत्सौन्दर्यं सा च मन्दस्मितश्रीः सत्यं सत्यं दुर्लभं दैवतेषु ॥ १.५५॥ विश्वोपप्लवशमनैकबद्धदीक्षं विश्वासस्तवकितचेतसां जनानाम् ।पश्यामः प्रतिनवकान्तिकन्दलार्द्रं पश्यामः पथि पथि शैशवं मुरारेः ॥ १.५६॥ मौलिश्चन्द्रकभूषणा मरकतस्तम्भाभिरामं वपु-र्वक्त्रं चित्रविमुग्धहासमधुरं बाले विलोले दृशौ ।वाचश्शैशवशीतलामदगजश्लाघ्या विलासस्थिति-र्मन्दं मन्दमये क एष मथुरावीथीमितो गाहते ॥ १.५७॥ पादौ पादविनिर्जिताम्बुजवनौ पद्मालयालङ्कृतौपाणी वेणुविनोदनप्रणयिनौ पर्यन्तशिल्पश्रियौ ।बाहू दोहदभाजनं मृगदृशां माधुर्यधारा गिरोवक्त्रं वाग्विभवातिलङ्घितमहो बालं किमेतन्महः ॥ १.५८॥ बर्हं नाम विभूषणं बहुमतं वेषाय शेषैरलंवक्त्रं द्वित्रिविशेषकान्तिलहरीविन्यासधन्याधरम् ।शीलैरल्पधियामगम्यविभवैः श‍ृङ्गारभङ्गीमयंचित्रं चित्रमहो विचित्रमहहो चित्रं विचित्रं महः ॥ ११.५९॥ अग्रे समग्रयति कामपि केलिलक्ष्मी-मन्यासु दिक्ष्वपि विलोचनमेव साक्षी ।हा हन्त हस्तपथदूरमहो किमेत-दासीत् किशोरमयमम्ब जगत्त्रयं मे ॥ १.६०॥ चिकुरं बहुलं विरलं भ्रमरं मृदुलं वचनं विपुलं नयनम् ।अधरं मधुरं वदनं ललितं चपलं चरितन्तु कदाऽनुभवे ॥ १.६१॥ परिपालय नः कृपालयेत्यसकृज्जल्पितमात्मबान्धवः ।मुरलीमृदुलस्वनान्तरे विभुराकर्णयिता कदा नु नः ॥ १.६२॥ कदा नु कस्यां नु विपद्दशायां कैशोरगन्धिः करुणाम्बुधिर्नः ।विलोचनाभ्यां विपुलायताभ्यां व्यालोकयिष्यन् विषयीकरोति ॥ १.६३॥ मधुरमधरबिम्बे मञ्जुलं मन्दहासे शिशिरममृतवाक्ये शीतलं दृष्टिपाते ।विपुलमरुणनेत्रे विश्रुतं वेणुनादे मरकतमणिनीलं बालमालोकये नु ॥ १.६४॥ माधुर्यादपि मधुरं मन्मथतातस्य किमपि कैशोरम् ।चापल्यादपि चपलं चेतो मम हरति हन्त किं कुर्मः ॥ १.६५॥ वक्षःस्थले च विपुलं नयनोत्पले च मन्दस्मिते च मृदुलं मदजल्पिते च ।बिम्बाधरे च मधुरं मुरलीरवे च बालं विलासनिधिमाकलये कदा नु ॥ १.६६॥ ShrIkRiShNakarNAmRitam आर्द्रावलोकितदयापरिणद्धनेत्रमाविष्कृतस्मितसुधामधुराधरोष्ठम् ।आद्यं पुमांसमवतंसितबर्हिबर्हमालोकयन्ति कृतिनः कृतपुण्यपुञ्जाः ॥ १.६७॥ मारः स्वयं नु मधुरद्युतिमण्डलं नु माधुर्यमेव नु मनोनयनामृतं नु ।वाणीमृजा नु मम जीवितवल्लभो नु बालोऽयमभ्युदयते मम लोचनाय ॥ १.६८॥ बालोऽयमालोलविलोचनेन वक्त्रेण चित्रीकृतदिङ्मुखेन ।वेषेण घोषोचितभूषणेन मुग्धेन दुग्धे नयनोत्सुकं नः ॥ १.६९॥ आन्दोलिताग्रभुजमाकुलनेत्रलीलमार्द्रस्मितार्द्रवदनाम्बुजचन्द्रबिम्बम् ।शिञ्जानभूषणशतं शिखिपिञ्छमौलिं शीतं विलोचनरसायनमभ्युपैति ॥ १.७०॥ पशुपालपालपरिषद्विभूषणं शिशुरेष शीतलविलोललोचनः ।मृदुलस्मितार्द्रवदनेन्दुसम्पदा मदयन्मदीयहृदयं विगाहते ॥ १.७१॥ var De’s version has additional verse. Numbers are not changed wi De’s.किमिदमधरवीथीकॢप्तवंशीनिनादं किरति नयनयोर्नः कामपि प्रेमधाराम् ।तदिदममरवीथीदुर्लभं वल्लभं नः त्रिभुवनकमनीयं दैवतं जीवितंच ॥ १.७२॥ var तदिदमुपनतं तमालनीलं तरलविलोचनतारकाभिरामम् ।मुदितमुदितवक्त्रचन्द्रबिम्बं मुखरितवेणुविलासजीवितं मे ॥ १.७२॥ चापल्यसीम चपलानुभवैकसीम चातुर्यसीम चतुराननशिल्पसीम ।सौरभ्यसीम सकलाद्भुतकेलिसीम सौभाग्यसीम तदिदं व्रजभाग्यसीम ॥ १.७३॥ माधुर्येण द्विगुणशिशिरं वक्त्रचन्द्रं वहन्तीवंशीवीथीविगलदमृतस्रोतसा सेचयन्ती ।मद्वाणीनां विहरणपदं मत्तसौभाग्यभाजांमत्पुण्यानां परिणतिरहो नेत्रयोस्सन्निधत्ते ॥ १.७४॥ तेजसेऽस्तु नमो धेनुपालिने लोकपालिने ।राधापयोधरोत्सङ्गशायिने शेषशायिने ॥ १.७५॥ धेनुपालदयितास्तनस्थलीधन्यकुङ्कुमसनाथकान्तये ।वेणुगीतगतिमूलवेधसे तेजसे तदिदमों नमो नमः ॥ १.७६॥ मृदुक्वणन्नूपुरमन्थरेण बालेन पादाम्बुजपल्लवेन ।अनुक्वणन्मञ्जुलवेणुगीतमायाति मे जीवितमात्तकेलि ॥ १.७७॥ सोऽयं विलासमुरलीनिनदामृतेन सिञ्चन्नुदञ्चितमिदं मम कर्णयुग्मम् ।आयाति मे नयनबन्धुरनन्यबन्धुरानन्दकन्दलितकेलिकटाक्षलक्ष्यः ॥ १.७८॥ दूराद्विलोकयति वारणखेलगामी धाराकटाक्षभरितेन विलोचनेन ।आरादुपैति हृदयङ्गमवेणुनादवेणीदुघेन दशनावरणेन देवः ॥ १.७९॥ त्रिभुवनसरसाभ्यां दीप्तभूषापदाभ्यांदृशि दृशि शिशिराभ्यां दिव्यलीलाकुलाभ्याम् ।अशरणशरणाभ्यामद्भुताभ्यां पदाभ्या-मयमयमनुकूजद्वेणुरायाति देवः ॥ १.८०॥ सोऽयं मुनीन्द्रजनमानसतापहारी सोऽयं मदव्रजवधूवसनापहारी ।सोऽयं तृतीयभुवनेश्वरदर्पहारी सोऽयं मदीयहृदयाम्बुरुहापहारी ॥ १.८१॥ सर्वज्ञत्वे च मौग्ध्ये च सार्वभौममिदं मम ।निर्विशन्नयनं तेजो निर्वाणपदमश्नुते ॥ १.८२॥ पुष्णानमेतत्पुनरुक्तशोभमुष्णेतरांशोरुदयान्मुखेन्दोः ।तृष्णाम्बुराशिं द्विगुणीकरोति कृष्णाह्वयं किञ्चन जीवितं मे ॥ १.८३॥ तदेतदाताम्रविलोचनश्रीसम्भाविताशेषविनम्रवर्गम् ।मुहुर्मुरारेर्मधुराधरोष्ठं मुखाम्बुजं चुम्बति मानसं मे ॥ १.८४॥ करौ शरदुदञ्चिताम्बुजविलासशिक्षागुरूपदौ विबुधपादपप्रथमपल्लवोल्लङ्घिनौ ।दृशौ दलितदुर्मदत्रिभुवनोपमानश्रियौविलोक्य सुविलोचनामृतमहो महच्छैशवम् ॥ १.८५॥ आचिन्वानमहन्यहन्यहनि साकारान् विहारक्रमा-नारुन्धानमरुन्धतीहृदयमप्यार्द्रस्मितास्यश्रिया ।आतन्वानमनन्यजन्मनयनश्लाघ्यामनर्घ्यां दशा-मानन्दं व्रजसुन्दरीस्तनतटीसाम्राज्यमाज्जृम्भते ॥ १.८६॥ समुच्छ्वसितयौवनं तरलशैशवालङ्कृतंमदच्छुरितलोचनं मदनमुग्धहासामृतम् ।प्रतिक्षणविलोकनं प्रणयपीतवंशीमुखंजगत्त्रयविमोहनं जयति मामकं जीवितम् ॥ १.८७॥ चित्रं तदेतच्चरणारविन्दं चित्रं तदेतन्नयनारविन्दम् ।चित्रं तदेतद्वदनारविन्दं चित्रं तदेतत्पुनरम्ब चित्रम् ॥ १.८८॥ अखिलभुवनैकभूषमधिभूषितजलधिदुहितृकुचकुम्भम् ।व्रजयुवतीहारवल्लीमरकतनायकमहामणिं वन्दे ॥ १.८९॥ कान्ताकचग्रहणविग्रहबद्धलक्ष्मीखण्डाङ्गरागरसरञ्जितमञ्जुलश्रीः ।गण्डस्थलीमुकुरमण्डलखेलमानघर्माङ्कुरं किमपि खेलति कृष्णतेजः ॥ १.९०॥ मधुरं मधुरं वपुरस्य विभोर्मधुरं मधुरं वदनं मधुरम् ।मधुगन्धि मृदुस्मितमेतदहो मधुरं मधुरं

ShrIkRiShNakarNAmRitam:श्रीकृष्णकर्णामृतम् Read More »

Krishnamangalam

ku~njavihAryaShTakam 2: कुञ्जविहार्यष्टकम् २

ku~njavihAryaShTakam 2: कुञ्जविहार्यष्टकम् २ द्वितीयं श्रीकुञ्जविहार्यष्टकंनमः कुञ्जविहारिणे ।अविरतरतिबन्धुस्मेरताबन्धुरश्रीः कबलित इव राधापाङ्गभङ्गीतरङ्गैः ।मुदितवदनचन्द्रश्चन्द्रिकापीतधारी मुदिरमधुरकान्तिर्भाति कुञ्जे विहारी ॥ १॥ ततसुषिरघनानां नादमानद्धभाजां जनयति तरुणीनां मण्डले मण्डितानाम् ।तटभुवि नटराजक्रीडया भानुपुत्र्याः विदधदतुलचारिर्भाति कुञ्जे विहारी ॥ २॥ शिखिनिगलितषड्जेकोकिले पञ्चमाढ्ये स्वयमपि नववंश्योद्दामयन् ग्राममुख्यम् ।धृतमृगमदगन्धः सुष्ठुगान्धारसंज्ञं त्रिभुवनधृतिहारिर्भाति कुञ्जे विहारी ॥ ३॥ अनुपमकरशाखोपात्तराधाङ्गुलीको लघु लघु कुसुमानां पर्यटन् वाटिकायाम् ।सरभसमनुगीतश्चित्रकण्ठीभिरुच्चैः व्रजनवयुवतीभिर्भाति कुञ्जे विहारी ॥ ४॥ अहिरिपुकृतलास्ये कीचकारब्धवाद्ये व्रजगिरितटरङ्गे भृङ्गसङ्गीतभाजि ।विरचितपरिचर्यश्चित्रतौर्यत्रिकोण- स्तिमितकरणवृत्तिर्भाति कुञ्जे विहारी ॥ ५॥ दिशि दिशि शुकशारीमण्डलैर्गूढलीलाः प्रकटमनुपठद्भिर्निर्मिताश्चर्यपूरः ।तदतिरहसि वृत्तं प्रेयसीकर्णमूले स्मितमुखमभिजल्पन् भाति कुञ्जे विहारी ॥ ६॥ तव चिकुरकदम्बं स्तम्भते प्रेक्ष्य केकी नयनकमललक्ष्मीर्वन्दते कृष्णसारः ।अलिरलमलकान्तं नौति पश्येति राधां सुमधुरमभिशंसन् भाति कुञ्जे विहारी ॥ ७॥ मदनतरलबाला चक्रवालेन विष्वग्- विविधवरकलानां शिक्षया सेव्यमानः ।स्खलितचिकुरवेशे स्कन्धदेशे प्रियायाः प्रथितपृथुलबाहुर्भाति कुञ्जे विहारी ॥ ८॥ इदमनुपमलीलाहारि कुञ्जविहारी स्मरणपदमधीते तुष्टधीरष्टकं यः ।निजगुणवृतया श्रीराधयाराधिऽऽराधितस्तं नयति निजपदाब्जं कुञ्जसद्माधिराजः ॥ ९॥ इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां श्रीकुञ्जविहार्यष्टकं द्वितीयं सम्पूर्णम् ॥

ku~njavihAryaShTakam 2: कुञ्जविहार्यष्टकम् २ Read More »

Pithori Amavasya

Pithori Amavasya: पिठोरी अमावस्या 2025 कब है ?

Pithori Amavasya: पिठोरी अमावस्या 2025 कब है? जानें इस विशेष व्रत की तिथि, पूजा विधि, शुभ मुहूर्त और व्रत कथा, जो माताएं संतान की लंबी उम्र और सुख-समृद्धि के लिए करती हैं। पिठोरी अमावस्या भाद्रपद मास की अमावस्या को मनाई जाती है। इस दिन माताएं अपने बच्चों की लंबी उम्र और सुख-समृद्धि के लिए पिठौरियों (छोटे आटे के पुतलों) की पूजा करती हैं। व्रत, कथा और विशेष भोजन का आयोजन होता है। Pithori Amavasya: हिन्दू पंचांग के अनुसार भाद्रपद माह में पड़ने वाली अमावस्या को पिठोरी अमावस्या कहा जाता है। प्रत्येक माह में अमावस्या तिथि पड़ती है, जिसे अलग-अलग नामों से जाना जाता है और विशेष महत्व भी होता है। पिठोरी अमावस्या पर पितृ तर्पण आदि धार्मिक कार्यों में कुश का प्रयोग किया जाता है, इसलिए इसे कुश अमावस्या भी कहा जाता है। इस अमावस्या पर पितरों का तर्पण करने से पितृ दोष से होने वाली परेशानियों से मुक्ति मिलती है और उनका आशीर्वाद प्राप्त होता है। इसके अलावा इस दिन महिलाएं मां दुर्गा की उपासना करती हैं और अपने पुत्रों की लंबी आयु की प्रार्थना करती हैं। Pithori Amavasya: पिठोरी अमावस्या 2025 कब है ? Pithori Amavasya auspicious time and date: पिठोरी अमावस्या शुभ मुहूर्त व तिथि इस दिन के अन्य शुभ मुहूर्त:Other auspicious times of this day Pithori Amavasya Kya Hai:क्या है पिठोरी अमावस्या? पिठोरी अमावस्या भाद्रपद मास की अमावस्या तिथि को मनाया जाने वाला एक विशेष व्रत है, जो मुख्य रूप से मातृत्व और संतान सुख से जुड़ा हुआ है। इस दिन महिलाएं विशेष रूप से मां दुर्गा और 64 योगिनियों की पूजा करती हैं। व्रती स्त्रियां आटे से देवी-देवताओं की मूर्तियां बनाकर विधिपूर्वक पूजन करती हैं, इसी कारण इस पर्व को ‘पिठोरी अमावस्या‘ कहा जाता है — ‘पिठो’ शब्द का अर्थ होता है आटा। Kyo Manai Jati HAi Pithori Amavasya: क्यों मनाई जाती है पिठोरी अमावस्या? पिठोरी अमावस्या का व्रत स्त्रियां अपने बच्चों की लंबी उम्र, अच्छे स्वास्थ्य और उज्ज्वल भविष्य की कामना से करती हैं। वहीं जो महिलाएं संतान प्राप्ति की इच्छुक होती हैं, वे भी इस दिन व्रत रखकर माता दुर्गा और भगवान शिव की आराधना करती हैं। मान्यता है कि इस व्रत को करने से संतान संबंधी सभी कष्ट दूर होते हैं और मातृत्व सुख प्राप्त होता है। इसके अतिरिक्त इस दिन घर में धार्मिक कार्यों के लिए पवित्र कुशा एकत्र करने की परंपरा भी है, इसलिए यह तिथि कुशोत्पाटिनी अमावस्या या कुशग्रहणी अमावस्या के नाम से भी प्रसिद्ध है। Importance of Pithori Amavasya:पिठोरी अमावस्या का महत्व पौराणिक मान्यता के अनुसार पिठोरी व्रत का माहात्म्य स्वयं माता पार्वती ने बताया था, और सर्वप्रथम इस व्रत को इंद्राणी (देवराज इंद्र की पत्नी) देवी शची ने किया था। इस व्रत के प्रभाव से उन्हें न केवल संतान सुख प्राप्त हुआ, बल्कि सुख-समृद्धि और ऐश्वर्य का भी वरदान मिला। इस व्रत के माध्यम से स्त्रियां न केवल अपनी संतान की रक्षा के लिए देवी शक्ति का आह्वान करती हैं, बल्कि अपने जीवन में आध्यात्मिक और मानसिक संतुलन भी प्राप्त करती हैं। यह दिन मातृत्व के सम्मान और संतान के कल्याण हेतु समर्पित होता है। Where is Pithori Amavasya celebrated:कहां- कहां मनायी जाती है पिठोरी अमावस्या Pithori Amavasya: पिठोरी अमावस्या देश भर में किसी न किसी रुप में मनायी जाती रही है। उत्तरी भारत में ये पर्व भाद्रपद अमावस्या या कुशाग्रहणी अमावस्या के नाम से मनाया जाता है। वहीं आंध्रप्रदेश, उड़ीसा, कर्नाटक एवं तमिलनाडु में पिठोरी अमावस्या को पोलाला अमावस्या कहा जाता है। इस दिन दक्षिण भारत में देवी पोलेरम्मा की उपासना की जाती है। देवी पोलेरम्मा को माता पार्वती का एक ही रूप माना जाता है। इसके अलावा इस दिन सप्तमातृकाओं के पूजन की भी परंपरा है। विशेष रूप से ये पूजा दक्षिण भारत में प्रचलित है। सात देवियों, ब्रह्माणी, वैष्णवी, माहेश्वरी, इन्द्राणी, कौमारी, वाराही, चामुण्डा अथवा नारसिंही को ‘मातृका’ कहा जाता है। Pooja material for Pithori Amavasya Puja:पिठोरी अमावस्या पूजा की पूजन सामग्री Whom to worship on Pithori Amavasya:पिठोरी अमावस्या पर किसकी पूजा करें? Rituals of Pithori Amavasya:पिठोरी अमावस्या की पूजाविधि स्नान व संकल्प: प्रातः काल स्नान कर स्वच्छ वस्त्र धारण करें और व्रत का संकल्प लें – संतान सुख, रक्षा व ऐश्वर्य की कामना के साथ। आटे से मूर्तियां बनाएं: पूजा से पूर्व गेंहू के आटे से मां दुर्गा, भगवान शिव और 64 योगिनियों की छोटी-छोटी मूर्तियाँ बनाएं। इन्हें चौकी पर पीले वस्त्र बिछाकर स्थापित करें। कलश स्थापना: एक पवित्र कलश में जल भरकर आम या अशोक के पत्ते रखें और नारियल स्थापित करें। पूजन आरंभ करें: सबसे पहले गणेशजी का स्मरण करें। फिर 64 योगिनियों के साथ मां दुर्गा और भगवान शिव की पूजा करें। उन्हें जल, अक्षत, फूल, रोली, हल्दी, मिठाई, धूप-दीप आदि समर्पित करें। व्रत कथा श्रवण करें: पिठोरी अमावस्या व्रत कथा अवश्य पढ़ें या सुनें। इस कथा में देवी शची और माता पार्वती द्वारा व्रत का उल्लेख होता है। आरती करें और प्रार्थना करें: अंत में दीप जलाकर आरती करें और परिवार की रक्षा, संतान की लंबी उम्र व सुखद भविष्य की प्रार्थना करें। प्रतिमाओं का विसर्जन: पूजा के बाद आटे से बनी मूर्तियों का विसर्जन किसी पवित्र स्थान या नदी में करें या उन्हें गऊ माता को अर्पित करें। पिठोरी अमावस्या पर होने वाले अनुष्ठान:Rituals performed on Pithori Amavasya पिठोरी अमावस्या पूजा के लाभ:Benefits of Pithori Amavasya Puja संतान सुख की प्राप्ति: इस व्रत से उन दंपत्तियों को विशेष लाभ मिलता है जो संतान प्राप्ति की कामना रखते हैं। संतान की रक्षा और दीर्घायु: माताएं यह व्रत अपने बच्चों की लंबी उम्र, अच्छे स्वास्थ्य और सुखद जीवन के लिए करती हैं। पारिवारिक सुख-शांति: इस दिन देवी-देवताओं की पूजा से घर में समृद्धि, शांति और सकारात्मक ऊर्जा का वास होता है। कर्ज़ और संकटों से मुक्ति: पिठोरी अमावस्या पर की गई पूजा व्यक्ति को पूर्व जन्मों के पापों और वर्तमान जीवन की बाधाओं से राहत दिला सकती है। मनोकामनाओं की पूर्ति: यह व्रत श्रद्धा और नियमपूर्वक किया जाए तो मनचाही इच्छाएं पूर्ण होती हैं। What should be done on the day of Pithori Amavasya: पिठोरी अमावस्या के दिन क्या करना चाहिए? What not to do on the day of Pithori Amavasya: पिठोरी अमावस्या के दिन क्या न करें? तो यह थी Pithori Amavasya पिठोरी अमावस्या व्रत की संपूर्ण जानकारी। हमारी कामना है कि आपका ये व्रत व पूजा-अर्चना सफल हो, और माता दुर्गा की कृपा आप पर

Pithori Amavasya: पिठोरी अमावस्या 2025 कब है ? Read More »

Masik Shivratri

Masik Shivratri 2025: अगस्त में कब है मासिक शिवरात्रि? जानें शुभ मुहूर्त और पूजा का महत्व

Masik Shivratri 2025: भक्तों के लिए मासिक शिवरात्रि भगवान शिव की कृपा पाने का एक पावन अवसर होता है. हर महीने कृष्ण पक्ष की चतुर्दशी तिथि को मासिक शिवरात्रि मनाई जाती है. यह व्रत और पूजा विशेष रूप से भगवान शिव को समर्पित होता है. सावन माह की शिवरात्रि के बाद अब भाद्रपद मास की मासिक शिवरात्रि आने वाली है, जो बेहद शुभ मानी जाती है. Masik Shivratri 2025: प्रत्येक माह की कृष्ण पक्ष चतुर्दशी तिथि को मासिक शिवरात्रि मनाई जाती है. यह दिन भगवान शिव को समर्पित होता है और भक्त इस दिन उनकी पूजा-अर्चना कर उनका आशीर्वाद प्राप्त करते हैं. Masik Shivratri अगर आप भी अगस्त 2025 में आने वाली मासिक शिवरात्रि के बारे में जानना चाहते हैं, तो यह लेख आपके लिए है. यहां हम आपको इसकी तिथि, शुभ मुहूर्त और पूजा के महत्व के बारे में विस्तार से बताएंगे. Masik Shivratri 2025 : प्रत्येक माह कृष्ण पक्ष की चतुर्दशी तिथि को मासिक शिवरात्रि मनाई जाती है। इस शुभ दिन पर देवों के देव महादेव की पूजा-अर्चना की जाती है और सुख-सौभाग्य की प्राप्ति के लिए उपवास भी रखा जाता है। Masik Shivratri मान्यता है कि ऐसा करने से भोलेनाथ अपने भक्तों को सभी मनोकामनाएं पूरी करते हैं। इस समय वैशाख माह चल रहा है। Kab Hai August Masik Shivratri: कब है अगस्त 2025 की मासिक शिवरात्रि पंचांग के अनुसार, भाद्रपद माह के कृष्ण पक्ष की चतुर्दशी तिथि 21 अगस्त 2025 को दोपहर 12 बजकर 44 मिनट पर शुरू होगी. वहीं, यह तिथि अगले दिन यानी 22 अगस्त को सुबह 11 बजकर 55 मिनट पर इसका समापन होगा. मासिक शिवरात्रि की पूजा निशाकाल (रात के समय) में की जाती है, इसलिए इस बार मासिक शिवरात्रि 21 अगस्त 2025, गुरुवार को मनाई जाएगी. मासिक शिवरात्रि की पूजा का शुभ मुहूर्त मासिक शिवरात्रि पर भगवान शिव की पूजा के लिए निशाकाल का समय सबसे शुभ माना जाता है. 21 अगस्त की रात, पूजा का शुभ मुहूर्त रात 12 बजकर 2 मिनट से 12 बजकर 46 मिनट तक रहेगा. इस दौरान भक्त भगवान शिव की विशेष पूजा और अभिषेक कर सकते हैं. मासिक शिवरात्रि की पूजा का महत्व मासिक शिवरात्रि का व्रत बहुत ही फलदायी माना जाता है. इस दिन भगवान शिव और माता पार्वती की सच्चे मन से पूजा करने से व्यक्ति की सभी मनोकामनाएं पूरी होती हैं.विवाह में आ रही बाधाएं दूर होती हैं: जिन लोगों के विवाह में रुकावटें आ रही हैं, Masik Shivratri उन्हें यह व्रत अवश्य करना चाहिए. माना जाता है कि इस व्रत के प्रभाव से योग्य जीवनसाथी की प्राप्ति होती है. मासिक शिवरात्रि का व्रत रखने से जीवन में सुख-शांति आती है और आर्थिक परेशानियां दूर होती हैं. कहा जाता है कि इस दिन व्रत रखने वाले भक्तों को भगवान शिव उनकी इच्छा के अनुसार फल देते हैं. Masik Shivratri मान्यता के अनुसार, इस व्रत को करने से व्यक्ति को अपने सभी पापों से मुक्ति मिलती है और वह मोक्ष की ओर अग्रसर होता है. सावन शिवरात्रि पर भद्रावास योग, जलाभिषेक और पूजा के लिए चार पहर का समय जान लें पूजा-विधि: इस पावन दिन सुबह जल्दी उठकर स्नान आदि से निवृत्त होने के बाद साफ-स्वच्छ वस्त्र धारण कर लें। घर के मंदिर में दीप प्रज्वलित करें। शिवलिंग का गंगा जल, दूध, आदि से अभिषेक करें। भगवान शिव के साथ ही माता पार्वती की पूजा अर्चना भी करें। भगवान गणेश की पूजा अवश्य करें। किसी भी शुभ कार्य से पहलेभगवान गणेश की पूजा-अर्चना की जाती है। भोलेनाथ का अधिक से अधिक ध्यान करें। ऊॅं नम: शिवाय मंत्र का जप करें। भगवान भोलेनाथ को भोग लगाएं। पूजा सामग्री लिस्ट : मासिक शिवरात्रि की पूजा के लिए पंचामृत के लिए दूध, दही, शहद, घी और गंगाजल,फल,फूल, मिठाई कच्चा दूध, चंदन, धूप-दीप, भांग,धतूरा, बिल्वपत्र, शिव परिवार की प्रतिमा या तस्वीर, पंचमेवा, इत्र, कपूर ,रोली,मौली, जनेऊ समेत पूजा की सभी सामग्री एकत्रित कर लें। शिवजी को प्रसन्न करने के लिए शिवलिंग पर अर्पित करें ये चीजें– जल, दूध, दही, शहद, इत्र, घी, चंदन।

Masik Shivratri 2025: अगस्त में कब है मासिक शिवरात्रि? जानें शुभ मुहूर्त और पूजा का महत्व Read More »

Krishnamangalam

Karpanyapanjikastotram:कार्पण्यपञ्जिकास्तोत्रम्

Karpanyapanjikastotram:कार्पण्यपञ्जिकास्तोत्रम् ध्यानः ।कोणेनाक्ष्णोः पृथुरुचिः मिथो हारिणा लिह्यमाना- वेकैकेन प्रचुरपुलकेनोपगुढौ भुजेन । गौरीश्यामौ वसनयुगलं श्यामगौरं वसानौ राधाकृष्णौ स्मरविलसितोद्दामतृष्णौ स्मरामि ॥ १॥ अथ श्रीकार्पण्यपञ्जिकास्तोत्रंश्रीवृन्दावनेशौ जयतः तिष्ठन् वृन्दाटवीकुञ्जे विज्ञप्तिं विदधत्यसौ ।वृन्दाटवीशयोः पादपद्मेषु कृपनो जनः ॥ १॥ नवेन्दीवरसन्दोहसौन्दर्यास्कन्दनप्रभम् ।चारुगोरोचनागर्वगौरवग्रासिगौरभाम् ॥ २॥ शातकुम्भकदम्बश्रीविडम्बिस्फुरदम्बरम् ।हरता किंशुकस्यांशून् अंशुकेन विराजिताम् ॥ ३॥ सर्वकैशोरवद्वृन्दचूडारूढहरिण्मणिम् ।गोष्ठाशेषकिशोरीणां धम्मिल्लोत्तंसमल्लिकाम् ॥ ४॥ श्रीशमुख्यात्मरूपणां रूपातिशयिविग्रहम् ।रमोज्ज्वलव्रजवधूव्रजविस्मापिसौष्ठवाम् ॥ ५॥ Karpanyapanjikastotram सौरभ्यहृतगान्धर्वं गन्धोन्मादितमाधवाम् ।राधारोधनवंशीकं महतीमोहिताच्युताम् ॥ ६॥ राधाधृतिधनस्तेनलोचनाञ्चलचापलम् ।दृगञ्चलकलाभृङ्गीदष्टकृष्णहृदम्बुजाम् ॥ ७॥ राधागूढपरीहासप्रौढिनिर्वचनीकृतम् ।व्रजेन्द्रसुतनर्मोक्तिरोमाञ्चिततनूलताम् ॥ ८॥ दिव्यसद्गुणमाणिक्यश्रेणीरोहणपर्वतम् ।उमादिरमणीव्यूहस्पृहणीयगुणोत्कराम् ॥ ९॥ त्वां च वृन्दावनाधीश त्वां च वृन्दावनेश्वरि ।काकुभिर्वन्दमानोऽयं मन्दं प्राऋथयते जनः ॥ १०॥ ॥ दशभिः कुलकम् ॥योग्यता मे न काचिद् वां कृपालाभाय यद्यपि ।महाकृपालुमौलित्वात् तथापि कुरुतं कृपाम् ॥ ११॥ अयोग्ये सापराधेऽपि दृश्यन्ते कृपयाकुलाः ।महाकृपालवो हन्त लोके लोकेशवन्दितौ ॥ १२॥ भक्तेर्वां करुणाहेतोर्लेशाभासोऽपि नास्ति मे ।महालीलेशरतया तदप्यत्र प्रसीदतम् ॥ १३॥ जने दुष्टेऽप्यभक्तेऽपि प्रसीदन्तो विलोकिताः ।महालीलामहेशाश्च हा नाथौ बहवो भुवि ॥ १४॥ Karpanyapanjikastotram अधमोऽप्युत्तमं मत्वा स्वमज्ञेऽपि मनीषिणम् ।शिष्टं दुष्टोऽप्ययं जन्तुर्मन्तुं व्यधित यद्यपि ॥ १५॥ तथाप्यस्मिन् कदाचिद् वामधीशौ नामजल्पिनि ।अवद्यवृन्दनिस्तारिनामाभासौ प्रसीदतम् ॥ १६॥ यदक्षम्यं नु युवयोः सकृद्भक्तिलवादपि ।तदागः क्वापि नास्त्येव कृताशां प्रार्थये ततः ॥ १७॥ हन्त क्लीबोऽपि जीवोऽयं नीतः कष्टेन धृष्टताम् ।मुहुः प्रार्थयते नाथौ प्रसादः कोऽप्युदञ्चतु ॥ १८॥एष पापी रुदन्न् उच्चैरादाय रदनैस्तृणम् ।हा नाथौ नाथेति प्राणी सीदत्यत्र प्रसीदतम् ॥ १९॥ हाहारावमसौ कुर्वन् दुर्भगो भिक्षते जनः ।एतां मे श‍ृणुतं काकुं काकुं श‍ृणुतमीश्वरौ ॥ २०॥ Karpanyapanjikastotram याचे फुत्कृत्य फुत्कृत्य हा हा काकुभिराकुलः ।प्रसीदतमयोग्येऽपि जनेऽस्मिन् करुणार्णवौ ॥ २१॥ क्रोशत्यार्तस्वरैरास्ये न्यस्याङ्गुष्ठमसौ जनः ।कुरुतं कुरुतं नाथौ करुणाकणिकामपि ॥ २२॥ वाचेह दीनया याचे साक्रन्दमतिमन्दधीः ।किरतं करुणस्वान्तौ करुणोर्मिच्छटामपि ॥ २३॥ मधुराः सन्ति यावन्तो भावाः सर्वत्र चेतसः ।तेभ्योऽपि प्रेममधुरं प्रसादीकुरुतं निजम् ॥ २४॥ सेवामेवाद्य वां देवावीहे किञ्चन नापरम् ।प्रसादाभिमुखौ हन्त भवन्तौ भवतां मयि ॥ २५॥ Karpanyapanjikastotram नाथितं परमेवेदमनाथजनवत्सलौ ।स्वं साक्षाद्दास्यमेवास्मिन् प्रसादीकुरुतं जने ॥ २६॥ अञ्जलिं मूर्ध्नि विन्यस्य दीनोऽयं भिक्षते जनः ।अस्य सिद्धिरभीष्टस्य सकृदप्युपपाद्यताम् ॥ २७॥ अमलो वां पारिमलः कदा परिमलन् वने ।अनर्घेण प्रमोदेन घ्राणं मे घूर्णयिष्यति ॥ २८॥ रञ्जयिस्यति कर्णौ मे हंसगुञ्जितगञ्जनम् ।मञ्जुलं किं नु युवयोर्मञ्जीरकलसिञ्जितम् ॥ २९॥ सौभाग्याङ्करथाङ्गादिलक्षितानि पदानि वाम् ।कदा वृन्दावने पश्यन्न् उन्मदिष्यत्ययं जनः ॥ ३०॥ सर्वसौन्दर्यमर्यादानीराज्यपदनीरजौ ।किमपूर्वाणि पर्वाणि हा ममाक्ष्णोर्विधास्यथ ॥ ३१॥ सुचिराशाफलाभोगपदाम्भोजविलोकनौ ।युवां साक्षाज्जनस्यास्य भवेतामिह किं भवे ॥ ३२॥ कदा वृन्दाटवीकुञ्जकन्दरे सुन्दरोदयौ ।खेलन्तौ वां विलोकिष्ये सुरतौ नातिदूरतः ॥ ३३॥ Karpanyapanjikastotram: गुर्वायत्ततया क्वापि दुर्लभान्योन्यवीक्षणौ ।मिथः सन्देशसीधुभ्यां नन्दयिस्यामि वां कदा ॥ ३४॥ गवेषयन्तावन्योऽन्यं कदा वृन्दावनान्तरे ।सङ्गमय्य युवां लप्स्ये हारिणं पारितोषिकम् ॥ ३५॥ पणीकृतमिथोहारलुञ्चनव्यग्रहस्तयोः ।कलिं द्यूते विलोकिष्ये कदा वां जितकाशिनोः ॥ ३६॥ कुञ्जे कुसुमशय्यायां कदा वामर्पिताङ्गयोः ।पादसंवाहनं हन्त जनोऽयं रचयिष्यति ॥ ३७॥ कन्दर्पकलहोद्घट्टत्रुटितानां लतागृहे ।कदा गुम्फाय हाराणां भवन्तौ मां नियोक्ष्यतः ॥ ३८॥ केलिकल्लोलविस्रस्तान् हन्त वृन्दावनेश्वरौ ।कर्हि बर्हिपतत्रैर्वां मण्डयिष्यामि कुन्तलान् ॥ ३९॥ Karpanyapanjikastotram कन्दर्पकेलिपाण्डित्यखण्डिताकल्पयोरहम् ।कदा वामलिकद्वन्द्वं करिष्ये तिलकोज्ज्वलम् ॥ ४०॥ देवारम्भे वनस्रग्भिर्दृशौ ते देवि कज्जलैः ।अयं जनः कदा कुञ्जमण्डपे मण्डयिष्यति ॥ ४१॥ जाम्बूनदाभताम्बूलीपर्णान्यवदलय्य वाम् ।वदनाम्बुजयोरेष निधास्यति जनः कदा ॥ ४२॥ क्वासौ दुष्कृतकर्माहं क्व वामभ्यर्थनेदृशी ।किं वा कं वा न युवयोरुन्मादयति माधुरी ॥ ४३॥ यया वृन्दावने जन्तुरनर्होऽप्येष वास्यते ।तयैव कृपया नाथौ सिद्धिं कुरुतमीप्सितम् ॥ ४४॥ कार्पण्यपञ्जिकामेतां सदा वृन्दाटवीनटौ ।गिरैव जल्पतोऽप्यस्य जन्तोः सिध्यतु वाञ्छितम् ॥ ४५॥ इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां श्रीकार्पण्यपञ्जिकास्तोत्रं समाप्तम् ।

Karpanyapanjikastotram:कार्पण्यपञ्जिकास्तोत्रम् Read More »