KRISHNA MANTRA

Shri Kaviraja Stuti: श्रीकविराजस्तुतिः Shri Kaviraja Stuti:विलोचनकदम्बकं यदुपलभ्य लुभ्य त्किमा- लिलेह न हि किं पपौ न हि ममज्ज किंवा न हि ।परं तु किमिवाभवन्नवतमाललक्ष्मीतिर- रिक्रयानिगमसाम्प्रदायिकमुपास्महे तन्महः ॥ १॥अबालकजवाधरः सलिलवाहवाहद्युतिः नवाब्जवनवादिदृग्बृहदवार्यबाहुद्वयः ।स वाङ्मनसबाह्यद्दक्प्रमदवारवारां निधिः भवाल्लवणवारिधेः सविधवासवानुद्धरेत् ॥ २॥यदीयसुषमावलोकनमुदः शरत्कौमुदी- कदम्बपरिशीलनप्रमदधाटिकाचेटिका ।तदम्बुदकदम्बडम्बरविडम्बिकिञ्चिच्छर- त्सरोजदुरहङ्कृतेरनवकाशनेत्रं भजे ॥ ३॥सिताभ्रचयपङ्किला विधुशिलाम्बुवापीविधु- प्रभामयसरोजिनी यदि सृजेत् प्रसूनं नवम् ।तदीयमुपमा यदीयनयनस्य नः स्पर्धिनी- ममन्दमुदमम्बुधेस्तटकुटीचरं तक्रियात् ॥ ४॥कुतूहलमयी हरिन्महमयं नभोमेदिनी प्रमोदलहरीमयी जगति यत्र कुत्र क्वचित् ।मतिः परमरंस्त यद्वदनबिम्बसञ्चुम्बिनी तदस्तु वटभूरुहस्तटचरिष्णु धाम श्रियै ॥ ५॥किमद्भुतततेः किमुल्लसनसम्पदः किं महो- त्सवस्य कुतुकस्य किं किमु जगत्त्रयीविस्मृतेः ।बभूव हृदयं यदाननविहारि जाने न तत् पुनातु लवणाम्बुधे सविधचुम्बि किञ्चिन्महः ॥ ६॥अधीनमिति यत्कृपानिमुखमित्यशेषोपमा ससङ्ग्रहमिति द्युतिः प्रणयपूर्णमित्युत्सवः ।अजस्रमनुशीलयत्यधिकलुब्धमित्यक्षित- द्वटाव निरुहस्तटीघटितधाम धामाश्रये ॥ ७॥यदीयरजसां गणः कबलितोडुवासां गणः पतत्यमिततारकप्रियकरच्छटाकारकः ।सुधां किरति यत्कलाकरपुलाकराशिर्दृशो- स्तमम्बुधितटीचरं कमपि कान्तिसारं भजे ॥ ८॥सुधांशुमयमाम्मुसुमांसलमृजं सुधारासुधा- विधौतमतिनिर्मलप्रबलकौमुदीप्रोत्थितम् ।परस्परविघर्षणैर्दहितशार्मणस्रोतसं भुवि क्वचन पुञ्जितं मधुरिमाणमन्तर्भजे ॥ ९॥प्रतिक्षणरतिक्षणप्रदमुरारिपादद्वयी- विहारसुखसञ्चितद्रढिमनीलशैलद्रवे ।अपाकृतबलस्त्रपाभरजयाय मादृङ्मनो- द्रवं विरचयन्मदं मधुरिमा स कोऽपि क्रियात् ॥ १०॥वदान्ययशसो जगद्विजयगर्वगम्भीरिमा तुलाकणकलङ्कितानवसरः क्षमासम्पदः ।महोर्मिभरिताद्भुतस्तबकिता कृपाचातुरी तुरीयपुरुषार्थदं जयति मर्म शर्म श्रियाम् ॥ ११॥दृशोरमृतवापिकामधुरिमैकधाराधरे घनप्रमदकन्दलो वपुषि पानबाहुद्वये ।भवामयपयोनिधेस्तरणसेतुरव्याहतं पदं मनसि काचनाचरतु सा चितश्चातुरी ॥ १२॥मदंहसि मदं हसत्पलमनूननानैनसां प्रचण्डिमपिचण्डिले मरुति हिण्डमाने मुहः ।चलत्पतितपावनाधिपपतातिकास्तम्भकृ- त्किमाततभुजद्वयः स मयि निर्दयः किं भवेत् ॥ १३॥परे तपति विक्रमाह्वयनिदाघचण्डातप- व्यथादलनकेलिकौतुककदस्ववानम्बुदः ।क्रियाज्जलधिकूलभृन्मुदितभाव्यलक्ष्मीवधू- प्रसाधनविधौ हरिन्मणिजदर्पणस्तर्पणम् ॥ १४॥सखे किमुपलभ्य कां ननु दशां भजे वेद्मि नो परस्परमिति ब्रुवद्वचनसत्यतासिद्धये ।निमज्ज्य सुखनीरधौ न हि बहिर्ययौ दृङ्ममनो- द्वयं यदवलोकने तवलोकवाञ्छास्तु नः ॥ १५॥दुरुद्धरमहाधमाधिपतिमादृशोद्धारणा- तिभारगिरिविघ्नवन्मधुरिमाब्धिजीचिप्लवः ।जगन्नयनभाग्यवैभवमहौषधीवाधव- द्वयाद्रवमयोदयः स्फुरतु कोऽपि मन्मानसे ॥ १६॥महोत्सवकरम्बितामितरगन्धशून्यापर- प्रमोदमयसृष्टिमुल्लसितलोभकोशं दृशोः ।अकण्टकविलुण्ठनापणमनश्वरश्रेयसां मुहुर्मुहुरहं महोघनमहोज्ज्वलं कामये ॥ १७॥कलङ्ककपटस्फुटोदररजच्छटापङ्किलं यन्दाननसुधाम्भसः कलुषहृत्पटीमण्डलम् ।धिनोति वसुधां सुधामयमयूखमाली मुहुः मम प्रमददोहनः स भवताज्जगन्मोहनः ॥ १८॥यदाननसुधाकरद्युतिसुधाधिपानेच्छयोः मुहुर्विवृतसर्वतोमुखमतित्वरं धावतोः ।अनाविलमणीमयाभरणमन्तरायस्त्विषा भवन्नयनयोर्ममाभयनयोदयं सङ्क्रियात् ॥ १९॥सपत्नविरहो महोल्लसितमाधुरीसम्पदां सहासननवोत्सवो निखिलमोहलक्ष्मीततेः ।परप्रमदकन्दलीवलदमन्दलीलाभरः स रक्षतु पुरस्सरः सरसिजस्रजश्चक्षुषा ॥ २०॥पराजितवराकरक्तकनवौष्ठलेखाकरः श्रिया विमलनाकरक्षणशिलाविलासाकरः ।मुखेन हरिणा करम्बितसुधांशुनिन्दाकरः स मेऽस्त्वघनिराकरः खलु गृहीतपद्माकरः ॥ २१॥कृपालुकुलमौलिना सपदि येन सम्पत्तथा वनीयकमनीयतापदतनूरुचिन्तापदम् ।शितिक्षितिमहेन्द्र हे शरण शून्यताशालिनां गणे सुरतरूपमोचितमहे भवं ध्यायताम् ॥ २२॥श्रियं च सुहृदे ददद्वितरसन्मतिं भूपजा- ङ्गणे सुरतरूपमोचितमहे भवं ध्यायताम् ।जबाधरदरस्मितं मुखरुचा महेन्द्रप्रभा- करम्बिततमालसारसदृगन्तरं गाहताम् ॥ २३॥दिशं विरचयन्महो विपुलबाहुपुष्पावली करम्बिततमालसारसदृगन्तरं गाहताम् ।अरे हृदय यः सुधारसनिधानवेणुध्वनि वनेजनयनाशयातनुतनुतराधिकारङ्गदम् ॥ २४॥तमीक्षणनटं सकृत्तटवतीशतीरस्थली वनेजनयनाशयातनुतराधिकारङ्गदम् ।प्रपन्नपरिपालने पतितपावने पाटवी पवित्रपदपङ्करुटपतनपूतपाषाणकम् ॥ २५॥पयरसुपरिपन्थिपीडितपदः स पाता प्रभुः प्रियं प्रतनपूरुषः परमपुण्यदः पूरयेत् ।महेन्द्रमणिमञ्जुतां मलिनयन् महोमण्डलैः मनोहरमहामहामधुरमर्मणां मर्दनः ।महीध्रमयमन्दिरो मनुजमत्ततामञ्जरी मधुर्मथनकृन्मथोर्मसृणयेन्मदीयां मतिम् ॥ २६॥उदञ्चितसमुच्चकोरकरुचिप्रसूनस्मितं- स्फुरत्तरलतातिखेलदलकान्तभालास्यभृत् ।स्वरूपमिह ते न कः प्रकटवासवेलावने जजल्प कुशलान्यनल्पय मुकुन्द कल्पद्रुम ॥ २७॥सुधारसमयोदयं मुहुरुदञ्चयन् यः स्वरू- पलक्षणरुचिच्छटापटिमपूरिताशातटः ।धनाञ्जनरुचिं दधाति बहुधा नवैराश्रितो महोभिरनिशं दिशेत् कुशलमम्बुजाक्षोऽम्बुदः ॥ २८॥अरङ्कुधरधामवन्नरजनीमहोल्लासभृ- त्कलापचयपूर्णविग्रहमहः श्रिया भास्वरम् ।नकैरवगतां मुदं दिशति यन्नदीनोदये पराङ्मुखमहं भजेऽद्भुतसुधानिधिं धाम तत् ॥ २९॥अनुक्षणरसार्द्रतां सृजति यो यदीयं वल- द्विनोदकमलं वपुः कलयतोऽपि यस्योदयः ।न चन्द्रकिरणोच्चतामपि च ताडितालोकस- न्तनिर्यमनुमोदिता स्मर तमद्भुताम्भोधरम् ॥ ३०॥तुलानवसरोजबानवमरो जवामौष्ठदृ- ग्घनाञ्जनकलापगञ्जनकलापगर्हच्छविः ।भुजायुगमहोकचायुगसहोरुचातुर्यभा- ग्भुजन्मदवलम्बतां मदबलं दृढार्तेर्हरेत् ॥ ३१॥भविष्यदरुणानुजध्वजवियोगचिन्ताशुचो विभिन्नशितशैलभृद्गलितरक्तधारोपमम् ।शिवं दिशतु नीलभूधरविलग्नसोपानभू- पतद्बहलतूलतुन्दिलविशालशोणांशुकम् ॥ ३२॥हृदामितरवृत्तिभिः सह विधूतमूर्तिक्षणं समं कमलकोरकाकृतिकरैरुदस्तं ततः ।स्खलत्तदनुपीठतः सह सहस्रनेत्रोदकैः क्रियात् किमपि मन्महः श्रियमनारतं तन्महः ॥ ३३॥नदेशनिनदाधिपल्लवितलोककोलाहला स्फुटार्तिविनिवेदनाश्रवणसावधानः किमु ।सलीलसवनस्थलीगमनकौतुकोपक्रमे तिरोवलितकन्धरो धरधुरन्धरोऽस्तु श्रियै ॥ ३४॥जगद्विहरणोचितस्वतनुसङ्गहासाङ्गतो- तरङ्गरुचिरङ्गससङ्ग्रहविधित्सया किं धुतः ।गमोत्सवसमुत्सुको द्यतुमहं ह सारंहसा बलान्यधवलावनीधरवनीवसन्तो विभुः ॥ ३५॥प्रमोदजलधौ निमज्जति मनो जलार्द्रा दृशः कदम्बकुसुमश्रियं हरति वर्ष्म बद्धोऽञ्जलिः ।प्रधावति जयध्वनिर्निपतितं शिरोभूषणे स कोऽपि समयः क्रियादिति चरित्रचित्रः श्रियम् ॥ ३६॥पुरा परिचितेतरप्रणयचातुरीं कस्यचि- न्मतिं नवकुमुद्वतीमभिलषन्तमालिङ्गितुम् ।वहन्तमवरोहणं किमु कलाकरं तं भजे शितिक्षितिधरः स्खलद्विपुलगण्डशैलोपमम् ॥ ३७॥शनैरतुसरत्तरप्रमदवारिपूरेक्षण- प्रमुक्तजनतेक्षगप्रकरसानुरोधः किमु ।स्वकीयचरणद्वयीविहरमाणभक्ताशय- व्यथालवविशङ्कितः किमु मृदु ब्रजन् पातु सः ॥ ३८॥अनाथजनतार्पितं भरणभारमाविर्भव- त्कृपादरमुपादेत् किमु विलासयात्रालसम् ।दरोदितशिरोनतिः क्वचन चारु गारुत्मत- प्रभालधिनकारु तद्भवतु दारु कारुण्यभाक् ॥ ३५॥विपन्नजनतावनप्रचुरधावनत्रासतः सदारतिकरक्षणव्यतिकरस्पृहोल्लासतः ।विलम्बमवलम्ब्य चुम्बति नितान्तधीरागति- र्यदीयपदसारसं समदसारसङ्गं हरेत् ॥ ४०॥विधूतिमभितो दधद्बहुविधां मुहुर्मादृशा- मनुद्धरणदुर्दमाद्बहलदुर्यशःकर्दमात् ।समुद्धृतिविधानकृन्मुरहरस्य लोकोत्तरो जयत्यतितरां हरेरपि हरेः प्रयाणोत्सवः ॥ ४१॥मुहुः परिजनोत्करैर्धृतगुणैः कृताकर्षणो नरप्रकरवीक्षितः सकरतारकोलाहलः ।गृहीततनुरुत्तरैरलसयानशीलोऽवतु ब्रजेशपुरनागरीवसनतस्करो दुष्कृतात् ॥ ४२॥सुखाम्बुधिगभीरतावकलनादिवोर्ध्वस्फुर । द्भुजाधिविनिवेदनाप्रवणलोकसन्तानकम् ।मृदङ्गरवरङ्गतुङ्गिमतरङ्गिघण्टारवं भजे पशुपदारदृक्पतनपात्रयात्रोत्सवम् ॥ ४३॥महीतलमहो जगद्विजयवादिनिःसाणज- प्रणादभरनिर्भरभ्रमधुरीणसन्नाहिनम् ।भजे चलपरेतराट्पतितराज्यधैर्याचल- स्खलत्पृथुशिलारवप्रतिममङ्घ्रिघोष हरेः ॥ ४४॥स्वतः प्रसरणोत्सुकामरुणचेलभामेलना- दश‍ृङ्खलितखेलितां नवसुधांशुधारोन्मदाम् ।विधूननपम्परोदयविधूतसाम्यासनां भजामि वदनद्युतिं मदनमोहनस्य प्रभोः ॥ ४५॥करोद्धरणवाञ्छया करिवरस्य गाढत्वचा- वगाढसरसीमिलन्मलिनकण्टकैः पीडनम् ।नतोन्नतनिजाङ्गजङ्गमतयेव संसूचय- न्युपाधिविगलत्कृपानदनृपालपादोऽवतात् ॥ ४६॥कनत्किसलयावलीसुललितप्रभारामव- न्नवारुणरुचारुणेक्षणविपत्त्रियामान्तवत् ।महेन्द्रमणिमानसम्पदणिमानमानर्तय- ज्जयत्यतिलसज्जवाविजयसन्जवासो महः ॥ ४७॥वपुर्लवणिमोर्मिषु प्रतिफलन्निजास्यप्रभा- वलोकनबलोत्थिता मम विमोहिता नोहिता ।भवेदिह महाधमोद्धरणपात्रयात्रोदये मुरारिरिति चिन्तयन् किमु समावृताङ्गोऽवतात् ॥ ४८॥अये हरिपदद्वये हृदयखेलदेलातिगं तदीययुगपद्गतौ बत कुतो विमर्शस्तवः ।यतस्तदपदोषमानसपदं वदन्ति त्वया विमृश्यमिदमेव यद्भवति विभ्रमश्रीर्गतिः ॥ ४९॥मुकुन्दमुखवापिकाजगदपूर्वलक्ष्मीसमु- द्नमाग्रसरबुद्बुदप्रतिममिन्दुबिन्दुव्रजम् ।प्रफुल्लतरमुल्लसद्भुवनमोहवल्लीनव- प्रसूनवलयभ्रमं प्रबलयन्तमन्तर्भजे ॥ ५०॥दुरापरमणीयमारमणवक्त्रकान्तिच्छटा- वलोकनवलोभतः किमु शिरस्तटोर्ध्वं गता ।मदीयनयनायनीभवतु कापि यात्रोत्सवो- त्सुकस्य परमेशितुश्चरमचुम्बिनी पट्टिका ॥ ५१॥जनार्दनदृशोर्भृशोल्लसितपुण्डरीकोत्करा- धिराज्यगरिमोपरि स्फुरितचामरोड्डामराम् ।भजे फणिफटाच्छटानटललाटसीम्नि भ्रुवोः स मां विलसितामनाविलसिताभ्ररेखाद्वयीम् ॥ ५२॥हरेर्गमननिस्वनैः शमनयातनानिःसर- न्मुरारिपुरसम्मुखप्रबलपापिनां विघ्नदौ ।विघातविनिवारणं निगदितुं किमु द्वाःस्थितौ विहायसि विहारदृक् क्वचन चक्रभृत् पातु नः ॥ ५३॥नृलोकविषदोल्लसत्सुकृतजालबद्धं बहि- र्गतं श्रुतिशिरोऽम्बुधेः किमपि रत्नमभ्रप्रभम् ।महीपटतटस्थलीललितलोचनालङ्क्रिया प्रियाणि च फलं क्रियाद्वसनदामनद्धो हरिः ॥ ५४॥ललाटतटभूनदपटुकृरग्टकनकदल- न्नवीनशतपर्विकास्तबकमिन्दुबिन्दुत्विवाम् ।तरङ्गनिकरं गतावधिमधिश्रयद्विस्मृतं प्रयातु वदनं न कम्पवदनन्तशोभाम्बुधः ॥ ५५॥गमक्रमकुतूहली क्व च दधद्ममी विभ्रमी समुद्धटितभङ्गिमन्दिरकपाटवरपाटवम् ।गुणालयमृणालिनीकुसुमकान्तिकीर्ति श्रिया- मनध्ययनलोचनः कलुषमोचनं नः क्रियात् ॥ ५६॥नखद्युतिविलासवैभवलवार्थिकोटिक्षयां करप्रकरमाधुरीपदनिपातदैन्यग्रहात् ।ध्रुवं म्रदिमशालिसुन्दरगतिर्गतिर्मादृशां दृशा विशदपुष्कर द्युतितिरस्क्रियादुष्करः ॥ ५७॥अगाधनिजमाधुरीधृतनिमञ्जनायाः श्रुतेः विकर्षणवशादिवोत्तरलमौलिभिर्मानवैः ।गृहीतमरिजैत्रयात्रिकमिवाखिलाशाचरं भजे मुरजयि क्षणे मुरजघण्टिकानिस्वनम् ॥ ५८॥निमेषकणिकाविपद्युवतिदर्शनं दुष्क्रिया- द्विषन्विविधविभ्रमो नृपचमुर्जुगप्सास्पदम ।यदन्यदखिलं तदप्यपथमेव यस्मिन् दृशो- र्मुकुन्दवदनस्पृशोः स समयोस्तु नः श्रेयसे ॥ ५९॥विलोकितमितस्ततो विरचयग्निवान्वेषय- न्ननाकलितमादृशः किमु नताननो लज्जया ।मदीयपतितावलीनृपतितासहस्रासहा सहस्रदलदा ? सर्षदविलोचनः सम्भवेत् ॥ ६०॥मुहुर्मथितलोचनोच्चयविषादचक्रं चर- त्तमालतरुमस्तकोत्थितसिताब्जमत्यद्भुतम् ।चलद्दलितकज्जलद्युतिमुरारिमौलौ मिल- त्त्विषा धवलदीधितेः प्रबलमातपत्रं भजे ॥ ६१॥चलन्नृहरिभूतिवैभववनीसमुद्भेदव- न्महाद्भुतमहीरहबृहत्पलाशोपमम् ।स्मरामि दियदुन्मुखं किमपि मण्डलाकारभृ- त्पटेन घटनाद्धनाघनघटानिभेनोद्भटम् ॥ ६२॥परेतपृतनापतिः पतितमण्डले चण्डता- मखण्डबहुदण्डदां प्रकटरान यदाकर्णनम् ।गतेषु पतितेषु पूजनजनम्रतासम्भ्रमं त्रपाबहलमावहत् स हृदि गाहतां काहलः ॥ ६३॥धनांशुमघनाशिनाकृतिघनाघनाडम्बरं विलोक्य विहितप्रडीनगतयोऽगतीनां गतेः ।दृगम्बुजविहारलोभत इवापतन्तः स्थित- च्छदाश्चलदुपर्यधो जयति चामराणां कुलम् ॥ ६४॥प्रहारशकलीभवन्नमुचिवैरिकैरोटभू- जुटन्मणिगणोच्चलत्तरझणक्रियामांसलः ।पलायनपरायणव्यसनवारहाहारवा- नवाप्य कलितोन्नतिर्जयति कोऽपि वेत्रध्वनिः ॥ ६५॥जगत्त्रितयभानकृद्यदुकुलप्रदीपप्रभा- प्रभासनसमुद्भवस्मयरसादिवोद्ग्रीवताम् ।गतैः किल शिखाशतैर्घनतमास्तमाघस्मराः स्मरामि धरणीपतेः सरणिदीपिका दीपिकाः ॥ ६६॥रसास्थितिवशाकृपानिधिकृपाकटाक्षास्पदं ततो विधिबलावरजमौलिसीमां गतः ।अनाप्तजलजाक्षवीक्षणलवस्तदाकाङ्क्षया विनम्रवदनोघटस्त्रुटितजीवनः पातु नः ॥ ६॥शरद्विमलकौमुदीमयमहीमहाह्लादभू- धरोपरि परिस्फुटामृतझरीव लीलावहा ।सुधाधरणिरोहणत्रिजगतीमनोमोहनो- त्तमाङ्गतलनिर्गलत्सलिलनिर्झरी पातु नः ॥ ६८॥स्वजातकुसुमस्त्रजामसमभावलावण्यकृ- न्मुरारिमुखहक्पदाम्बुजसमुच्चलश्रीलवः ।अवाप्तुमिव माधवाननविलोचनाङ्घ्रिद्वय- क्रमभ्रमणविभ्रमप्रियमदभ्रमम्भः क्रियात् ॥ ६९॥मुखेन्दुमथ लोचनं स्वसुतवैरिभावान्निजा धिपाभरणलोहितोपलकुलश्रियो लुण्टनात् ।स्वशैत्यविजयाद्रदच्छदहृदोश्च सीमेत्यज- द्भजद्भुवनपावनं चरणमम्बु विष्णोर्जयेत् ॥ ७०॥वहन्तमलमम्बुदं स्ववहनाधिकस्निग्धतां पपौ दलितकालियो ललितकालिमाडन्बरैः ।रुषेत्वपनयत्पयोजनयनस्य नैल्यं मुहुः पयो जनयतु प्रियाण्यनयतुष्टिभाजो मम ॥ ७१॥निपीय वदनाम्बुजोदरमरन्दवृन्दं हरेः पदाब्जमधुलालसागतमिलिन्दमाला किमु ।विधौतमुखवर्णकैः शितिपुषां पयोविनुषां ततः सपदि पातु काचन कृपालुतः पातुका ॥ ७२॥जगत्त्रितयचित्तमोहनमनुपदेशाय किं कपोलतलचुम्बिनः कति च केचन श्रीपतेः ।विलोचनपिधायकाः किमतिलुण्ठनाय श्रियां दिशन्तु मदनामयं वदनवारिपूरा हरेः ॥ ७३॥कचिद्द्रुतगतिश्रियो हृदयचौर्यभीता इव क च स्थिरतरा जगन्नयनरुद्धमार्गा इव ।दिशन्तु मम सन्ततं स्खलनशोभिताम्भोधिजा- धिवास्यशरदिन्दवः कुशलमम्भसां बिन्दवः ॥ ७४॥लसद्वसनदामसन्नहनयन्त्रणानर्गल- स्खलत्कमललोचनाननसुधांशुपीयूषवत् ।मिलन्मलयसम्भवद्रवकदम्बवल्गुच्छवि च्छिनत्तु दुरितामयं किमपि वारिधारामयम् ॥ ७५॥विलोचनविलुण्ठितामृतमुखालयोद्घाटना- तटद्वयनटद्विशङ्कटकवाटयुग्मोपमम् ।भजाम्यभिषवोत्सवोत्तरतरङ्गिकेलीकर- क्रियस्य कमलाकरग्रहकरस्य कर्णद्वयीम् ॥ ७६॥धनः क्वगतमात्मनो मदमदभ्रमाहूतवान् परेतसदृशि द्युतौ प्रतिकरोति पाथोरहम् ।रसातलगतं विधुर्मधुरिमाणमाकृष्टवान् यदङ्गनयनाननावरणतः स्वपन् पातु सः ॥ ७७॥अखण्डसुखसम्पदानयनयोः शितिक्षमाधर- स्थलीसुषमया निशारतिगुरोर्विषादश्रिया ।समं समदमुत्थितः प्रभुरभूतपूर्वं क्रियात् कृपाविपुलसम्पुटप्रतिमदृष्टिरिष्टं मम ॥ ७८॥प्लवप्रवररामणीयक इवाभिलुब्धोत्थितं सुधामयमरीचिमण्डलपिचण्डमध्यात् किमु ।घनप्रमदमर्मतः किमु समुद्धृतं शर्म तत् करोतु करुणानिधेरभिनवाक्षियुग्मं गम ॥ ७९॥अनादृतजगस्थितेर्निजरथैकवासोद्वल- त्कलेश्च रुचिसन्ततेः स्वरथसन्निवेशावनीम् ।विमृश्य विभजद्धृवं रथतटभ्रमीविभ्रमि क्रियान्मुहुरदभ्रमिष्टचयमभ्रमित्रं महः ॥ ८०॥मनोवचनयोगिचिन्तनपरिच्युतश्रीधरा- धिरोहणमहोत्सवोन्नतनिमित्ततां दर्शयन् ।तुलामुचि रुचिच्छटापटिमविक्रियात्पातक- व्यथाहररथाङ्गभृन्मम मनोरथानश्लथान् ॥ ८१॥रथो मुरहरत्विषा विकसता विलासेन सा सलोचनचयेन सप्रमदसम्भवेनाम्भसा ।तदप्यमितवीचिभिर्गहनतां जगाहे यतः स तर्पयतु दर्पहृत् कलिमलस्य कोऽपि क्षणः ॥ ८२॥स्वकीयसुरनिम्नगाप्रभृतिलीर्थराजीनृपा- भिषेकमुकुटं शिरस्यसितशैलचूडामणिम् ।अधोऽप्यमरधोरणीमुकुटधाटिकामावह- द्रथोपरि परिस्फुटं किमपि पीठमन्तर्दधे ॥ ८३॥हरेर्यदभवत्त्विषां भुवि तदेव तादृक् पुन- र्वदेन्ननु वदेन्न तद्यदभवद्रथारोहणे ।विलोचनचयोत्कथोपरि विभावयत्तच्च किं शुभानि यदिदंविधं तदनिशं विधत्तां महः ॥ ७४॥किमद्रवमयी सुधा न धवलाकृतिश्चन्द्रिका न बिन्दुपतनान्विता प्रमदवृष्टिरत्युन्नता ।शताङ्गमधिरोहतः स्फुरतु कापि केलीमन- स्तटे तटविटप्यधः स्फुटकृटी नटस्य प्रभोः ॥ ८५॥विकीर्ण इव कुत्रचित् कचन दुर्मदोर्मिक्रमः क्व